Ἡ εὐρωπαϊκὴ βαρειὰ βιομηχανία, μὲ πρώτη τὴν γερμανική, ἐπέδειξε ἰσχυρὲς δυνάμεις ἀντιστάσεως ἀπέναντι στὴν ἐνεργειακὴ κρίση καὶ ἐπανῆλθε ἀνταγωνιστικὴ στὴν διεθνῆ ἀγορά· οἱ προσδοκίες πολλῶν καὶ κυρίως τῶν ἀμερικανικῶν τοῦ εἴδους της δὲν ἐπαληθεύθησαν. Οἱ βιομήχανοι, καὶ χωρὶς σημαντικὴ κυβερνητικὴ βοήθεια, ἐπέτυχαν τὴν διατήρηση τῶν ἀγορῶν τους στὴν Κίνα καὶ στοὺς Ἀναδυόμενους, ἐνῶ ἐπιτάχυναν τὴν ἐφαρμογὴ τῶν σχεδίων τους γιὰ ψηφιοποίηση τῆς παραγωγῆς τους καὶ τῆς ὀργανώσεώς τους· ἀπέδειξαν, ὅτι ἔχουν καλύτερη αἴσθηση τῆς οἰκονομικῆς δυναμικῆς καὶ τῶν ἀλλαγῶν της μὲ τὴν ψηφιακὴ ἐπανάσταση, ἀπὸ ἐκείνη τῶν κυβερνήσεών τους καὶ τῆς ἀμερικανικῆς. Ἡ προσαρμογή της στὶς ἀλλαγὲς τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας ἀποτελεῖ τὸ κλειδὶ τῆς εὐρωπαϊκῆς συνοχῆς καὶ τῆς ἀνακάμψεως τοῦ εὐρώ, παρὰ τὴν ἀρχικὴ αἰσθητὴ ὑποχώρησή του…