Ἡ Εὐρώπη ζεῖ πλέον στὴν περίοδο τῆς σαφεστάτης διγλωσσίας της· ἡ ἡγεσία της στηρίζει ἀνεπιφύλακτα τὴν ἀτλαντικὴ τακτική, τῆς συντριβῆς τῆς Ρωσίας καὶ τῆς διατηρήσεως τῆς δυτικῆς ἑνότητος, ἀπέναντι στὴν παρουσία τῶν Ἀναδυομένων, παρὰ τὶς κάποιες ἀνώδυνες διαφοροποιήσεις τῶν Παρισίων καὶ τοῦ Βερολίνου, οἱ ὁποῖες περνοῦν σχεδὸν ἀπαρατήρητες· ἡ κοινὴ γνώμη ὅμως, οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοί, οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι κι οἱ ἔγκυροι ἀναλυτές, συνταξιοῦχοι διπλωμάτες κι ἀπόστρατοι στρατηγοί, ἔχουν ἄλλη ἄποψη καὶ προειδοποιοῦν, ὅτι ἡ Ρωσία δὲν χάνει τὸν πόλεμο κι ὅτι ἡ κλιμάκωσή του σὲ τρίτο παγκόσμιο εἶναι δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη, ἐπειδὴ οἱ Ἀμερικανοὶ γνωρίζουν, ὅτι θὰ χαθοῦν ὅλοι ὅσοι ἐμπλακοῦν σὲ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ περισσότεροι, ὡς παράπλευρες ἀπώλειες. Ἤδη, ἡ γερμανικὴ βαρειὰ βιομηχανία ἐπέτυχε, ἕλκουσα καὶ ἐκείνη τῶν ἄλλων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, τὴν ἀκύρωση τῆς χρεωκοπίας της καὶ τὴν ἀνάκαμψή της. Αὐτὴ ἀνοίγει τὸν δρόμο…