Τὸ ξεφάντωμα στὸ θεὸ Βάκχο σημαίνει γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες του καὶ τήρηση ἀποστάσεων ἀσφαλείας ἀπ’ τὸν κατακλυσμὸ τῆς φραγκολάγνου νοοτροπίας τῆς ἀριστερῆς προπαγάνδας, μὲ προεκτάσεις της τὴν κοινοβάρβαρη γλῶσσα της· ὁ ἑορτασμὸς μὲ τὸ δημοτικὸ τραγοῦδι, τὸ κλαρίνο καὶ τὴν λύρα, φέρει στὸν χορευτὴ καὶ ἀκροατὴ τὴν ἐλεύθερη πολιτικὴ πρακτικὴ ὡς ταυτότητά του. Ὅλοι οἱ μεγάλοι ἐθνικοὶ ἀγῶνες, ’21, Βαλκανικοὶ πόλεμοι, ἔπος τοῦ 1940 καὶ νίκη τοῦ 1949, συνοδεύθηκαν μὲ τὸ δημοτικὸ τραγοῦδι καὶ μόνο· ὅσοι τὸ ἀγνοοῦν διέπονται ἀπ’ τὴν πλήρη προσήλωσή τους πρὸς ὁλοκληρωτικὲς ἰδεολογίες, εὐθεῖες προεκτάσεις τῆς καθολικῆς καὶ προτεσταντικῆς ἐσχατολογίας. Τὶς γνήσιες ἑλληνικὲς παραδόσεις τεσσάρων χιλιάδων ἐτῶν μεταφέρει…