Ἡ πορεία τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας ἔχει ἀλλάξει ριζικὰ τὸν τελευταῖο χρόνο καὶ μετὰ τὶς δυτικὲς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας, ἐξ αἰτίας τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· ἐπιγραμματικά, ἡ Ἀμερικὴ κι ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Δύσεως πίστευε καὶ τὸ διακήρυσσε στεντορείᾳ τῇ φωνῇ, ὅτι θὰ χρεωκοπήσει ἡ Μόσχα ἐντὸς δύο ἑβδομάδων καὶ θὰ ζητήσει τὸ ἔλεός της, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποταγή τους οἱ Ἀναδυόμενοι, μὲ πρώτη τὴν Κίνα, ἐνῶ ἡ Εὐρώπη, θὰ ἀποδεχόταν τὴν ἐπικυριαρχία της. Δὲν συνέβη τίποτε ἀπὸ αὐτά, παρὰ ἀντιθέτως, ἡ ρωσικὴ οἰκονομία ἔχει ἀνακάμψει, ἡ συνεργασία της μὲ τοὺς Ἀναδυόμενους διευρύνεται καὶ ἐπεκτείνεται στὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν, ἐνῶ ἡ εὐρωπαϊκὴ βαρειὰ βιομηχανία πρώτη ζητάει τὴν διεύρυνη τῆς συνεργασίας μαζί τους. Ἐλάχιστοι κατάλαβαν τὶς κοσμογονικὲς αὐτές ἀλλαγές…