Τὸ κρίσιμο πρόβλημα στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες, κυρίως τῶν μεγάλων χωρῶν, εἶναι ἡ πολιτική τους ἀπέναντι στὴν Οὐκρανία καὶ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο, ὅπως καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἐσωτερικῶν τους ἐπιπτώσεων· ἀπ’ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου εἶχε ταχθεῖ ἡ Εὐρώπη, ὑπὲρ τῆς στηρίξεως, μὲ κάθε μέσο τοῦ Κιέβου καὶ τῆς συντριβῆς τῆς Ρωσίας, ὡς ἑνιαίας ἀτλαντικῆς στάσεως, οἰκονομικῆς πρῶτα καὶ βεβαίας σὲ λίγες ἑβδομάδες τῆς χρεωκοπίας της, καὶ στρατιωτικῆς στὴν συνέχεια, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους ἀπομονώσεώς της ἀπ’ τὴν Δύση. Τὸ πίστευαν ἀκραδάντως καὶ τὸ διατυμπάνιζαν πομποδῶς, ἀλλὰ ἀπεγοητεύθησαν οἰκτρῶς. Οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις δείχνουν, ὅτι ὁ οὐκρανικὸς στρατὸς ἀντιμετωπίζει πολλὰ προβλήματα, κυρίως τὴν λιποταξία κι ἔτσι σοβαρὲς ἐλλείψεις, ὁπότε ἀδυνατεῖ ὰντιμετωπίσαι τὶς ρωσικὲς ἐπιθέσεις· οἱ Εὐρωπαῖοι δυστυχῶς δὲν εἶχαν ἐπεξεργασθεῖ ἐναλλακτικὴ λύση καὶ τώρα σπεύδουν ἀσμένως γιὰ συνεννοήση μεταξύ τους. Ἀλλὰ αὐτὴ δὲν εἶναι εὔκολη ὑπὸ καταναγκασμό…