Οἱ δύο μῆνες γιὰ τὶς κάλπες στὴν Τουρκία εἶναι μακρὺς χρόνος στὴν πολιτικὴ ζωή, καθὼς ὅλα μποροῦν νὰ ἀλλάξουν· πάντως ὁ Κεμὰλ Κιλιντσάρογλου παραμένει πρῶτος, μὲ διαφορὰ δέκα μονάδων στὶς δημοσκοπήσεις, κι ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἀναζητάει τρόπους ἀντιμετωπίσεως τῆς δυναμικῆς αὐτῆς. Οἱ σεισμοὶ κι ἡ οἰκονομικὴ κρίση εἶναι ἡ κύριες αἰτίες οἱ ὁποῖες δὲν ἀλλάζουν εὔκολα, ἐνῶ ἔχουν χαθεῖ σχεδὸν ἀπ’ τὴν ἐπικαιρότητα τὰ σχέδια ὀθωμανικοῦ μεγαλείου καὶ ἀνθελληνικῆς ὑστερίας· αὐτὸ φαίνεται κι ἀπ’ τὴν προσπάθεια προσεγγίσεως τῶν Κούρδων ἀπὸ ἀμφοτέρους τοὺς ἀρχηγούς, ἐνῶ παλαιότερα ἐθεωρεῖτο πρᾶξις προδοσίας, κι ἡ ἀναφορὰ ἀκόμη στὸ ὄνομά τους. Στὰ ἑλληνοτουρκικὰ ἐπιχείρησε ὁ ἀντιπολιτευόμενος μνεία ἀμφισβητήσεως τῶν νησιῶν μας, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπανέλαβε, ἐπειδὴ δὲν τὸ δέχεται ὁ τουρκικὸς λαός.