Ἡ τραπεζικὴ κρίση ἴσως ἀποβεῖ ὁ καταλύτης τῆς προσγειώσεως πολλῶν στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα· ἡ κατάρρευση τοῦ Χρηματιστηρίου, μὲ πρῶτες τὶς τραπεζικὲς μετοχές, ἀπαιτεῖ στιβαρὰ χέρια κι ἐμπιστοσύνη τῶν ἀγορῶν πρὸς τὸν πρωθυπουργὸ τῆς χώρας, κάτι ποὺ τὸ γνωρίζουν ἄριστα οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι. Τὰ παιχνίδια τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου γίνονται ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, ὅπως καὶ στὴν μνημονιακὴ περίοδο εἶχαν ἀφεθεῖ στὶς μεθοδεύσεις τῶν ἀμερικανικῶν κυκλωμάτων κι φαίνονταν, ὅτι εἶναι τὰ ἀφεντικὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅπως καὶ παρέμειναν· ἔτσι καὶ τώρα τὸν στηρίζουν, ἐπειδὴ πιστεύουν, ὅτι τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομίας μας εἶναι ἰσχυρά, καθὼς κατατάσσεται στὶς καλύτερες τῆς Εὐρώπης. Τώρα ὅμως αἰσθάνονται, ὅτι φεύγει ἡ ἄμμος κάτω ἀπ’ τὰ πόδια τους, μὲ τὰ περισσότερα στελέχη τους ἀκολουθεῖν κατὰ πόδας…