Ἡ παρέμβαση τοῦ σινορωσικοῦ ἄξονος στὰ διεθνῆ πράγματα εἶναι πλέον γεγονὸς κι ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους, ἀκόμη κι ἀπ’ τοὺς Δυτικούς, ἔστω καὶ μὲ πικρόχολα σχόλια· ἡ τριήμερη ἐπίσκεψη τοῦ Ξὶ Τζιπὶνγκ στὴν Μόσχα κι οἱ συναντήσεις του μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν προσέφεραν τὶς βάσεις γιὰ ἀνάδειξη τῆς φιλίας καὶ συμμαχίας τῶν δύο χωρῶν, καὶ τοῦ πλέγματος τῶν σχέσεών τους μὲ τοὺς Ἀναδυόμενους. Στὴν πράξη ἐξήγγειλαν τρία πράγματα, τὸ τέλος τοῦ μονοπολικοῦ κόσμου καὶ τῆς ἀμερικανικῆς κυριαρχίας, τὴν μετατόπιση στὴν Ἀνατολικὴ Ἀσία τοῦ παγκοσμίου οἰκονομικοῦ καὶ πιστωτικοῦ κέντρου, μὲ τὴν ἀνάγκη ταχείας προσαρμογῆς τῶν Δυτικῶν πρὸς αὐτό, καὶ τρίτον, τὴν ἐπίλυση τῶν ὅποιων διεθνῶν διαφορῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρῶτο εἶναι τὸ Οὐκρανικό, μὲ τὴν διαμεσολάβησή τους· ἡ νέα ἐποχὴ ἔχει ἀνατείλει κι ὅποιος τὸ ἀντιλήφθηκε, διαφορετικὰ εἶναι χαμένος, τόσο ἀπόλυτο εἶναι τὸ μήνυμά τους. Βαρυκοΐα ἔχουν οἱ Δυτικοί…