Ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος, μετὰ τὴν πιεστικὴ παρέμβαση τῆς Οὐάσιγκτον, δέχθηκε χθὲς τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ἰάπωνος πρωθυπουργοῦ, ὡς ἀντιπερισπασμὸ στὴν ἀντίστοιχη τοῦ Κινέζου προέδρου στὴν Μόσχα, κατὰ τοὺς διπλωματικοὺς παρατηρητές· οἱ συνομιλίες ἦταν ἐγκάρδιες κι ἡ προσφορὰ βοηθείας ἀμέριστη, ἔστω κι ἂν δὲν εἶναι αὐτὴ ποὺ χρειάζεται ἡ Οὐκρανία, ὅπως κι ὅτι δὲν ἔχει ὁριστεῖ ὁ χρόνος παραδόσεως τῆς οἰκονομικῆς καὶ στρατιωτικῆς. Στὸ μέτωπο παρουσιάζεται στασιμότης, μὲ τοὺς Οὐκρανοὺς συγκεντρώνειν μεγάλες δυνάμεις ἔξω ἀπ’ τὸ Μπάκχμουτ, ἀπὸ ἄνδρες ἐκπαιδευμένους σὲ εὐρωπαϊκὲς χῶρες, γιὰ σύντομη ἐπίθεση κι ἀπελευθέρωση τῶν περικυκλωμένων στρατιωτῶν τους, καὶ μὲ τοὺς Ρώσους ἑτοιμάζειν τὴν ἄμυνά τους ἢ τὴν ἀντεπίθεσή τους· τὰ σχέδια αὐτὰ δὲν πείθουν καὶ πολὺ τοὺς ξένους παρατηρητές, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν περισσότερο τὴν ταχεῖα κατάρρευση τοῦ οὐκρανικοῦ μετώπου. Ἀπ’ τὴν ἄποψη αὐτὴ θεωρεῖται πρώτη εὐκαιρία ἡ ἀποδοχὴ τοῦ κινεζικοῦ σχεδίου εἰρηνεύσεως, ὡς βάση διαπραγματεύσεων.