Τὸ προεκλογικὸ πεδίο διαμορφώνεται ἀρκετὰ δύσκολο γιὰ ὅλους· ὁ πρωθυπουργὸς ἐπιλέγει τὸν ἤπιο καὶ ἐποικοδομητικὸ διάλογο, ὁ Ναπολεοντίσκος τὴν πόλωση καὶ τὸν ἐκχυδαϊσμὸ καὶ τὸ ΠΑΣΟΚ τὴν ἀδιαλλαξία καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῶν ὅρων του. Ἑπομένως κριτὴς ὅλων ἀποβαίνει ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ πρὸ τῆς κάλπης· τὸ κριτήριο εἶναι ἕνα, τὸ κήρυγμα ποιανοῦ ἀρχηγοῦ θὰ ἐπιλέξει, τὶς ἀκρότητες ἢ τὴν συστηματικὴ καὶ διαλογικὴ ἀξιολόγηση. Πάντως μέχρι τώρα δὲν ἔχει δείξει ἀνοχὴ καὶ πολὺ περισσότερο ἀποδοχὴ πρὸς τὴν ἐκβαρβάρωση τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ὅπως καταγράφεται στὴν ἀποχή του ἀπ’ τὶς ταραχώδεις διαδηλώσεις, παρὰ τὴν ὑποκίνηση τῆς δουλικότατης στὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο διαπλοκῆς· ἀντιθέτως συνεχίζει ἤρεμος καὶ συνετὸς τὴν καθημερινή του ζωή…