Ἡ προεκλογικὴ ἐκστρατεία ἀρχίζει ἐπισήμως ἀπὸ σήμερα, χωρὶς οὐσιαστικὸ διάλογο, μεταξὺ τῶν ἀνταγωνιζομένων κομμάτων· στὸν ἤπιο καὶ δημοκρατικὸ λόγο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ὁ Ναπολεοντίσκος ἀντιτάσσει τὴν πόλωση καὶ τὴν καταγγελτικὴ ρητορικὴ στὸν ἀκρώτατο βαθμό, μὲ πολλὰ στελέχη του σὲ χυδαία γλῶσσα. Ἡ λογικὴ ἐκκινήσεως εἶναι διαφορετική· ὁ πρωθυπουργὸς στηρίζεται στὴν ζωντανὴ καὶ δημιουργικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν λαό, παρουσιάζοντας τὴν πραγματικὴ κατάσταση, τὶς δυσκολίες, τὶς ἐπιτυχίες καὶ τὶς ἀδυναμίες σὲ ἀνοικτὴ συζήτηση καὶ καθαρὴ ἀξιολόγηση· ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀντιθέτως ἐπιδιώκει τὴν προκατάληψη τῆς κοινῆς γνώμης μὲ τὶς κορῶνες του καὶ τὴν ἄρνηση διαχρονικῆς ἀξιολογήσεως τῶν πεπραγμένων του· οἱ τρίτοι, ὅπως τὸ ΠΑΣΟΚ, προσπαθοῦν νὰ βροῦν κάποια θέση στὴν σκηνή, μὲ τοὺς ἀποστράτους τους ἐν ἐφεδρείᾳ. Ἕνα ὅμως εἶναι δεδομένο, οἱ φωνασκοῦντες εἶναι ἐλάχιστοι, ὅπως καὶ ἡ συμμετοχὴ στὶς διαδηλώσεις, ἐνῶ ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ κόσμου παρακολουθεῖ ἤρεμα…