Ἡ ἀγρανάπαυση τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος ρίπτει τὴν σκιά της στὶς εὐρωπαϊκὲς ὑποθέσεις· ἡ Γαλλία ταλανίζεται ἀπὸ ἀπεργίες καὶ διαδηλώσεις κατὰ τῆς συνταξιοδοτικῆς μεταρρυθμίσεως κι ἡ Γερμανία ἀπ’ τὶς διαφωνίες τῶν τριῶν ἑταίρων της στὸ κυβερνητικὸ σχῆμα, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν τελμάτωση τῆς εὐρωπαϊκῆς δυναμικῆς. Ὁπωσδήποτε, κύρια αἰτία εἶναι ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος κι ἡ ὑπαγωγὴ τῆς Εὐρώπης στὴν ἀτλαντικὴ ὑποταγὴ καὶ στὴν ψυχροπολεμικὴ τακτικὴ τῆς πρώτης μεταπολεμικῆς περιόδου· ἡ ρωσικὴ εἰσβολὴ βρῆκε τοὺς Εὐρωπαίους ἀνέτοιμους καὶ ὥριμα φροῦτα γιὰ τὴν προάσπιση τῆς δυτικῆς ἑνότητος. Ἀλλά, τώρα διαπιστώνουν, ὅτι δὲν λέει καὶ τίποτε αὐτό, ἐπειδὴ ὁ σημερινὸς κόσμος δὲν ἔχει κάτι τὸ κοινὸ μὲ τὸν μεταπολεμικό, οὔτε μὲ τὸ τέλος τοῦ διπολισμοῦ, μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ σοβιετικοῦ συστήματος· ὁ μονοπολικὸς κόσμος ἔχει παραχωρήσει τὴν θέση του στὸν πολυπολικὸ καὶ στὴν μεταφορὰ τοῦ διεθνοῦς οἰκονομικοῦ κέντρου στὴν περιοχὴ τῆς Ἀνατολικῆς Ἀσίας…