Ἡ προσέγγιση τῆς Βρεταννίας μὲ τὴν Εὐρώπη ἐπιχειρεῖται, μὲ τὴν ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ βασιλέως Καρόλου στὸ Βερολίνο, μὲ κάθε αὐτοκρατορικὴ τελετουργία· ἡ ὑποδοχὴ ἦταν μεγαλοπρεπὴς καὶ τὸ ἐπίσημο δεῖπνο τοῦ Φρὰνκ Βάλτερ Σταϊνμάγιερ ἐπίσης, ἀλλὰ τὰ προβλήματα παραμένουν δύσκολα. Ὁ Βρεταννὸς μονάρχης ἔχει ἐπιλεγεῖ γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων τῶν δύο πλευρῶν, καθὼς ἦταν προγραμματισμένη τὴν παρελθοῦσα Κυριακὴ ἐπίσκεψή του καὶ στὴν Γαλλία, ἀλλἀ ματαιώθηκε, λόγῳ τῶν ἀπεργιῶν· τὸ αἴτημα εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῶν τριῶν ἐλευθεριῶν ἐπικοινωνίας, μεταξὺ Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ Μεγάλης Βρεταννίας, οἱ ὁποῖες διεκόπησαν μὲ τὸ Brexit, ἤτοι τῆς ἐλευθέρας διακινήσεως, ἐργασίας, κεφαλαίου καὶ ὑπηρεσιῶν. Οἱ Ἐγγλέζοι ἦταν ἀντίθετοι σὲ αὐτὲς καὶ πίστευαν, ὅτι μὲ τὴν κατάργησή τους θὰ κέρδιζαν ἀπέναντι στοὺς Εὐρωπαίους· ἀπεδείχθη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, κι ἡ χώρα τους ἔμεινε χωρὶς εἰδικευμένα ἐργατικὰ χέρια, ἀγαθὰ πρώτης ἀνάγκης, ὅπως τρόφιμα, καὶ μαζικὴ διαρροὴ κεφαλαίων.