Ἡ παγκόσμια ἀγορὰ ἐπαναλαμβάνει τὴν ἀμείλικτη στάση της στὶς συναλλαγές της· ἡ ὁμαλότης ἀπεκαταστάθη στὶς ἀγορές, μὲ ἤπιες ἀνοδικὲς διακυμάνσεις, ἀλλὰ τὰ διαρθρωτικά της προβλήματα παραμένουν ἀπειλητικά· ἡ τραπεζικὴ κρίση δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθεῖ, παρὰ μόνο παροδικὰ ἀναβληθεῖ, κατὰ τοὺς ἔγκυρους παρατηρητές της, ἐνῶ ἡ ἐπικοινωνία τῆς δυτικῆς μὲ τὴν ἀνατολικὴ παρουσιάζει πολλὰ ἐμπόδια. Τὸ οὐσιαστικὸ εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν ζωντανὲς σχέσεις μεταξύ τους, στὶς τεχνολογικὲς καὶ ψηφιακὲς ἀνταλλαγές, μὲ τὸν συστηματικὸ πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας καὶ τῶν Ἀναδυομένων ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικῆς· οἱ Εὐρωπαῖοι διαπιστώνουν τὸ ἀδιέξοδο τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ ἔχει προγραμματισθεῖ ἡ ἐπίσκεψη τῶν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν στὸ Πεκῖνο τὴν ἐρχόμενη ἑβδομάδα, ἐνῶ ἡ βαρειὰ εὐρωπαϊκὴ βιομηχανία πολλαπλασιάζει τὶς σχέσεις της μὲ τὶς ἀναδυόμενες χῶρες. Ἡ ἄρση τοῦ ἀδιεξόδου θὰ ἔρθει μόνο ἀπ’ τὴν ἐνσωμάτωση ὅλων στὴν παγκόσμια οἰκονομικὴ τάξη, ἀνεξαρτήτως προελεύσεως.