Οἱ πιέσεις Σοσιαλδημοκρατῶν στελεχῶν πρὸς τὸν καγκελάριο, γιὰ διάλογο στὸ Οὐκρανικό, γίνονται ἰσχυρότατες, μὲ ἀποτέλεσμα διαμαρτυρία τοῦ Οὐκρανοῦ πρεσβευτοῦ στὸ Βερολίνο· ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ δὲν ἀπάνησε, ἐξ αἰτίας τῶν διαφωνιῶν μὲ τοὺς ἑταίρους του στὴν κυβέρνηση, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀτλαντικῆς νοοτροπίας, οἱ Πράσινοι περισσότερον κι οἱ Φιλελεύθεροι ὀλιγώτερον. Ἀλλὰ ὑποχρεοῦται ἀντιδράσαι καὶ μάλιστα γρήγορα, ἂν δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ πληρώσει ὁ ἴδιος τὸ τίμημα· ἤδη, ἡ δημοτικότης του ἔχει ὑποχωρήσει ἀρκετά, ὅπως καὶ τοῦ κόμματός του, ἐνῶ ἀνεβαίνει τῶν Χριστιανοδημοκρατῶν· τὸ θέμα ἀφορᾶ φυσικά, τὴν μακροημέρευση τῆς τριμεροῦς συνεργασίας, ἀρκετὰ δύσκολης ὅπως φαίνεται. Ἡ φιλοαμερικανικὴ στάση τῶν δύο ἑταίρων ἔχει ἐνοχλήσει περισσότερο τὴν βαρειὰ βιομηχανία τῆς χώρας, ποὺ ἀποτελεῖ τὸν στυλοβάτη τῆς γερμανικῆς καὶ εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας, μὲ ἄμεση ἐπιρροὴ καὶ στοὺς ἄλλους παραγωγικοὺς κλάδους. Ἡ ἄρνηση τῆς Οὔρσουλα φόνο Ντερλάιεν, γιὰ γραμματέας τοῦ ΝΑΤΟ, ἐκφράζει τὴν κριτικὴ αὐτή.