Ἡ ἀποδολλαριοποίηση τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου διευρύνεται συνεχῶς, μὲ τὴν καθιέρωση τῶν διμερῶν συναλλαγῶν στὰ ἐθνικά τους νομίσματα πολλῶν χωρῶν, ὅπως Κίνας, Ρωσίας, Ἰνδιῶν, Βραζιλίας, ἄλλων ἀσιατικῶν, μὲ ἰσχυρὴ τάση ἐπεκτάσεώς τους· στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἀναγνωρίζουν τὸ φαινόμενο, ἀλλὰ ἐπισήμως τὸ περιφρονοῦν, καθὼς πιστεύουν, ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ θὰ ἀπαιτήσει δεκαετίες. Ἀλλά, ὑπάρχουν κι οἱ ἔγκυροι ἀναλητές, οἱ ὁποῖοι κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ προβλέπουν τὴν ταχεῖα ἐπέκτασή του· ὡς παράδειγμα ἀναφέρεται ἡ πλήρης πίστις, ὅτι, μετὰ τὴν ρωσικὴ εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία, ἡ Μόσχα θὰ χρεωκοποῦσε ἐντὸς εἴκοσι ἡμερῶν, κατὰ τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο, ἐπειδὴ θὰ ἀποκλειόταν τοῦ Δυτικοῦ Ταμείου Συναλλαγῶν. Αὐτὸ δὲν συνέβη, καθὼς ἡ Ρωσία ἔθεσε σὲ ἐφαρμογὴ Κοινὸ Ταμεῖο μὲ τὴν Κίνα γιὰ τὶς συναλλαγές τους, στὸ ὁποῖο προσεδέθησαν καὶ οἱ Ἰνδίες, μὲ ἔνταξη καὶ ἄλλων χωρῶν· στὴν πράξη σὲ δολλάρια διεξάγονται μόνο συναλλαγὲς μακροχρονίου διαρκείας.