Ἡ συνομιλία τοῦ Ξὶ Τζιπὶνγκ μὲ τὸν Βολοντομὶρ Ζελλένσκυ, μὲ ἀντικείμενο τὸν τερματισμὸ τοῦ πολέμου καὶ τὴν εἰρήνευση τῆς περιοχῆς, θεωρεῖται ὡς σημαντικὴ καμπὴ τοῦ προβλήματος καὶ τῶν διεθνῶν σχέσεων· ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος ἀπεδέχθη τὴν διαμεσολάβηση καὶ μὲ τὸν διορισμὸ πρεσβευτοῦ, κι ὁ Κινέζος ἀποστέλλει εἰδικὴ ἀντιπροσωπεία, μὲ ἐλπίδες τουλάχιστον ἐκεχειρίας σὲ σύντομο χρόνο, ἐνῶ ἡ Οὐάσιγκτον τὴν χαιρέτησε ἐνθέρμως κι ἡ Μόσχα τὴν ἀπεδέχθη. Τὸ Πεκῖνο προχωράει στὴν δεύτερη μεγάλη διεθνῆ διαμεσολάβησή του, μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων, Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ Ἰράν, κι ἂν ἐπιτύχει ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ ρυθμιστὴς τῶν παγκοσμίων προβλημάτων· ἡ Ἀμερικὴ ἔδειξε καταφανῶς, ὅτι δὲν ἀντέχει ἄλλο τὸν πόλεμο κι ὅτι δὲν ἔχει δυνατότητες τερματισμοῦ του, ὅπως κι ἡ Εὐρώπη, ἀλλὰ σὲ παρακατιανὴ θέση. Τὸ χειρότερο γιὰ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες εἶναι ὅτι, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ὁμολογοῦν ὅτι δὲν εἶναι πλέον οἱ παλαιοὶ κοσμοκράτορες…