Ἡ στέψις τοῦ βασιλέως τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, Καρόλου Γ’, αὔριο προβλέπεται μεγαλοπρεπὴς καὶ ἐπιβλητική, ἀποτυπώνοντας τὴν αἴγλη καὶ τὴν ἀπήχηση τοῦ θεσμοῦ· χιλιάδες οἱ στρατιῶτες κι οἱ ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι θὰ παρελάσουν ἀπ’ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Μπάκιγχαμ πρὸς τὸ Γουεστμίνεστερ, γιὰ τὴν τελετὴ τῆς στέψεως τοῦ ἄνακτος ἀπ’ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο τοῦ Καντέρμπουρυ. Ὁ βρετανικὸς λαὸς θὰ ἀπολαύσει τὸ θέαμα, καθὼς διατηρεῖ τὸν θεσμὸ ἀδιάβλητο πάνω ἀπὸ χίλια χρόνια· ἡ τήρηση τῶν τύπων εἶναι θρησκευτική, ὅπως καὶ ἡ πίστη τῆς πλειοψηφίας του πρὸ ἑπταετίας, ὅτι εἶναι ζωντανὴ ἡ βρεταννικὴ αὐτοκρατορία καὶ κυβερνάει τὸν κόσμο. Τὸ ἂν αὐτὸ δὲν συμβαίνει στὴν πράξη, ἔχει ἐντελῶς δευτερεύουσα σημασία καὶ δὲν μετράει…