Οἱ τουρκικὲς ἐκλογὲς τῆς ἑπόμενης Κυριακῆς ἔρχονται, ὁπότε τὸ ἐρώτημα εἶναι τὸ τί γίνεται τὴν ἑπομένη· οἱ πιθανότητες ἐκλογῆς τοῦ Κεμὰλ Κιλιντσάρογλου εἶναι πολλές, ἀλλὰ τίποτε δὲν εἶναι βέβαιο, ὅπως καὶ νὰ ἐπανεκλεγεῖ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογάν, ἀλλὰ μὲ μικρὴ πλειοψηφία, ὅπως προβλέπουν οἱ δημοσκοπήσεις. Ἡ ἑπομένη ὅμως εἶναι χάος γιὰ ἀμφοτέρους· τὸ οἰκονομικὸ εἶναι τὸ πρῶτο πρόβλημα καὶ γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή του χρειάζεται ἡ λήψη αὐστηρότατης δημοσιονομικῆς προσαρμογῆς κι ἴσως προσφυγῆς στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο· ὁ πρόεδρός της δὲν ἔχει πολλὲς δυνατότητες ἐλιγμῶν, ἐνῶ καὶ στὰ διεθνῆ της εἶναι ἀρκετὰ ἀπομονωμένη. Ἤδη προσπαθεῖ ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων μὲ τὴν Συρία, ἐνῶ ἡ Δαμασκὸς ἐπανῆλθε στὸν Ἀραβικὸ Σύνδεσμο· ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ὀθωμανικὴ ἐπεκτατικότητα, μὲ αἰχμὴ τοῦ δόρατος τὴν ἀνθελληνικὴ ὑστερία, εἶναι στὰ χαρτιὰ ἀμφοτέρων, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀπήχηση στὴν τουρκικὴ κοινωνία, μετὰ τὴν οὐσιαστικὴ συνεισφορὰ τῶν Ἑλλήνων στοὺς σεισμοπαθεῖς.