Τὶς ἐλπίδες του τὶς ἔχει ἐναποθέσει στὴν Εὐρώπη ὁ Βολοντομὶρ Ζελλένσκυ, γιὰ στρατιωτικὴ καὶ οἰκονομικὴ βοήθεια καὶ τὴν συντήρηση τῶν προοπτικῶν νίκης στὸ μέλλον· ἡ ἐπίσκεψη στὴν Ρώμη κι ἡ ἀκρόασή του ἀπ’ τὸν ποντίφηκα τοῦ προσέφεραν τὶς ἱερὲς εὐχὲς κι ἀρκετὲς ὑποσχέσεις ἀπ’ τὴν Τζορτζίνα Μελόνι, ἐνῶ συνέχισε χθὲς στὸ Βερολίνο, μὲ συναντήσεις μὲ τὸν πρόεδρο τῆς χώρας καὶ τὸν καγκελάριο τὶς οὐσιαστικές, πάλι μὲ πολλὲς ὑποσχέσεις. Στὸ μέτωπο ὅμως ἡ πρόοδος τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων, διατυμπανιζομένη στὸν δυτικὸ τύπο, ἀφορᾶ τὴν κατάληψη κάποιων περιφερειακῶν θέσεων ἐκτὸς τῆς πόλεως, ἐνῶ στὴν ἴδια οἱ ρωσικὲς προωθοῦνται στὸ κέντρο της· ἡ στασιμότης τοῦ μετώπου μᾶλλον ὀφείλεται στὴν ἀπροθυμία τῆς Μόσχας, ὅπως διατάξει γενικὴ ἐπίθεση καὶ κατάληψη τοῦ Μπαχμούτ· οἱ λόγοι εἶναι ἄγνωστοι, ἴσως οἱ «διαφωνίες» μὲ τὸν διοικητὴ τῆς Βάγκνερ, ἴσως ἡ ἀναμονὴ κι ἄλλων προβλημάτων στὴν Οὐκρανία.