Ἡ ἀπομόνωση κι ἡ ἀπογοήτευση εἶναι πολὺ κακοὶ σύμβουλοι, ὅταν μάλιστα ὁ ὑφιστάμενος αὐτὰς εἶναι καὶ ὀλιγόνους· τότε τὸν φταῖνε ὅλοι οἱ ἄλλοι κι ἐπιχειρεῖ νὰ ρίξει σὲ αὐτοὺς τὶς εὐθύνες· ἔτσι κι ὁ Ναπολεοντίσκος, διαπιστώνει τὴν πολιτική του ἀπομόνωση καὶ τὸν παρασύρει ἡ ἀπογοήτευση, ὁπότε, σὰν τὸν χρεωκοπημένο Ἑβραῖο σκαλίζει τὰ παλιὰ τεφτέρια του. Εἶναι φυσικὸ αὐτό, ἄρχισε μὲ τὴν κυβέρνηση προοδευτικῆς συνεργασίας, πέρασε στὶς ἐκκλήσεις πρὸς ΠΑΣΟΚ καὶ ΜΕΡΑ25, μετὰ στὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ Νικόλαο Πλαστήρα καὶ κατέληξε στὴν νεολαία, ἀλλὰ αὐτὴ δὲν τὴν βλέπει, οὔτε ὡς δεῖγμα στὶς συγκεντρώσεις του· ὁπότε μένει στὴν ἀντιδεξιὰ προπαγάνδα καὶ στὶς γνωστὲς ἀπειλὲς γιὰ φυλακὴ τῶν ἀντιπάλων του…