Ἡ Κίνα, καὶ μαζί της ἡ Ρωσία κι οἱ Ἀναδυόμενοι, δείχνουν πλέον, μὲ τὸν τρόπο τους, ὅτι αὐτονομοῦνται στὴν κάλυψη τῶν ἀναγκῶν τους στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, δηλαδὴ σὲ ἡμιαγωγοὺς καὶ ἐπεξεργαστές, ὅπως τὸ ἀπέδειξε τὸ Πεκῖνο, μὲ τὴν ἀπαγόρευση εἰσαγωγῶν τους γιὰ τοὺς ἀμερικανικῆς παραγωγῆς· στὴν πράξη ἀφορᾶ τὶς εἰσαγωγὲς ἀπὸ Ταϊβὰν καὶ Νότιο Κορέα, καὶ σὲ μικρότερο βαθμὸ ἀπ’ τὴν Ὁλλανδία, τὴν μόνη εὐρωπαϊκὴ χώρα τοῦ εἴδους. Ἡ πολιτικὴ πλευρὰ ἔχει ἰδιαίτερη σημασία· οἱ Δυτικοί, μὲ τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο πρῶτο εἶχαν ἀπειλήσει τὴν Μόσχα, ὅτι σὲ δύο τρεῖς βδομἀφοῦάδες, μετὰ τὴν εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία, θὰ χρεωκοποῦσε, μὲ τὸν ἀποκλεισμό της ἀπ’ τὸ Διεθνὲς Ταμεῖο Ἀσφαλίσεως Συναλλαγῶν, καὶ θὰ παραδιδόταν ἀσυζητητί. Συνέβη τὸ ἀντίθετο, ἐπειδὴ Ρωσία καὶ Κίνα ἔφτιαξαν τὸ δικό τους ταμεῖο, στὸ ὁποῖο προστρέχουν καὶ πολλοὶ Ἀναδυόμενοι, μὲ κύριο ἀποτέλεσμα τὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν συναλλαγῶν τους…