Οἱ δεύτερες ἐκλογὲς τῆς Τουρκίας διεξάγονται σὲ ἠπιότερο κλίμα, ἴσως ἐπειδὴ ὅλοι θεωροῦν βέβαιο νικητὴ τὸν Ταχὶπ Ἐρντογάν, ἐνῶ κι ὁ ἴδιος ἔχει χαμηλώσει ἐξαιρετικὰ τὴν πολεμική του. Οἱ διεθνεῖς παρατηρητὲς ἀποδίδουν τὴν ἀλλαγὴ τῆς στάσεώς του, στὰ πολλὰ κι ἐκρηκτικὰ προβλήματα τῆς χώρας του, μὲ πρῶτο τὸ οἰκονομικό· ἡ ἐπίσημη χρεωκοπία κι ἡ προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο εἶναι ἐπὶ θύραις, καθὼς θεωρεῖται πολὺ δύσκολη, ἂν ὄχι κι ἀδύνατη, ἡ ἄντληση τόσο μεγάλης βοηθείας ἀπ’ τὶς ἀραβικὲς χῶρες· ὁπωσδήποτε ἔχει ἀλλάξει ριζικὰ τὴν στάση του ἀπέναντί τους καὶ δείχνει τουλάχιστον, ὅτι ἔχει ἐγκαταλείψει τὴν ἰδεολογία τοῦ ὀθωμανικοῦ μεγαλείου. Ἀλλὰ οἱ Ἄραβες δὲν ξεχνοῦν τοὺς ἕξι αἰῶνες ἐξουθενωτικῆς δουλείας καὶ πλήρους ἐξαφανίσεώς τους ἀπ’ τὴν παγκόσμια σκηνή· ἔχουν ἀποκτήσει διεθνῆ παρουσία, ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν τους, καὶ γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι μέσα ἀπ’ τὴν ἑνότητά τους τὴν διασφαλίζουν εὐπρεπῶς…