Ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἐπανεξελέγη στὴν προεδρία, γιὰ πέμπτη φορά, ἔστω καὶ μὲ μικρότερη πλειοψηφία, ἀλλὰ χωρὶς μᾶλλον τὴν ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησή του, γιὰ τὴν διακυβέρνηση τῆς χώρας· ὁ ἴδιος ἀπέφυγε τοὺς θριαμβευτικοὺς τόνους κι ἦταν πολὺ προσεκτικὸς στὶς δηλώσεις του, χωρὶς ἀναφορὲς στὴν γαλάζια πατρίδα καὶ τὸ ὀθωμανικὸ μεγαλεῖο. Ὅσο κι ἂν τὸ ἀποτέλεσμα ἀποδίδεται στὴν μαζικὴ ὑπερψήφισή του ἀπ’ τὰ ἐθνικιστικὰ στρώματα, δύσκολο πολὺ θεωρεῖται ἡ ἐπιστροφή του στὴν τακτικὴ τῆς τουρκικῆς ἀδιαλλαξίας. Τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα ἀποτελοῦν τὸ κύριο μέλημά του· θὰ ἐπιτύχει τὴν χρηματοδότησή του ἀπ’ τὶς ἀραβικὲς χῶρες; ἀλλὰ αὐτὸ θεωρεῖται ἀρκετὰ δύσκολο, ἐπειδὴ τὰ ποσὰ εἶναι πολὺ μεγάλα, ὁπότε ἴσως ἀποβεῖ μοναδικὴ λύση, ἡ προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο…