Πόλεμος Δύσεως κι Ἀνατολῆς

Ἡ σύγκρουση Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς ἔχει γενικευθεῖ μὲ θερμὸ μέτωπο στὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ κύριο τὸν οἰκονομικὸ πόλεμο· μετὰ τὴν ἀποτυχία τῶν αὐστηροτάτων κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας, ἡ Ἀμερική, ὡς ἡγέτις δύναμις, ἐστράφη στὸν τεχνολογικὸ κατὰ τῆς Κίνας, καλώντας τὴν Εὐρώπη σὲ ἐπικουρία, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐπετεύχθη, ἐπειδὴ οἱ οἰκονομικοί της κύκλοι, μὲ πρώτη τὴν γερμανικὴ βαρειὰ βιομηχανία, ἀρνήθηκαν κι αὔξησαν τὶς ἀνταλλαγές τους μὲ τὸ Πεκῖνο καὶ τοὺς Ἀναδυομένους. Ταυτοχρόνως, ἡ Κίνα, ἐπιδεικνύοντας τὴν αὐτονομία της στὴν ὑψηλὴ τεχνολογία, ἀπαγόρευσε τὴν εἰσαγωγὴ ἡμιαγωγῶν καὶ ἐπεξεργαστῶν ἀπ’ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἀφήνοντας ἄναυδους τοὺς Δυτικούς· πίστευαν, ὅτι στοὺς κλάδους αὐτοὺς ἐλέγχουν τὸ μονοπώλιο, ἀλλὰ οἱ Κινέζοι ἔδειξαν, ὅτι ἔχουν ἀναπτύξει ἐπαρκῶς τὴν παραγωγή τους. Ἐπιπροσθέτως ἔκανε τὴν παρθενική του πτήση τὸ νέο κινεζικὸ μεσαίου μεγέθους ἀεροσκάφος, C919, ἐνῶ λίγο ἀργότερα ἀρχίζει τὶς δικές του καὶ τὸ ἀντίστοιχο ρωσικό.