Σὲ πόλεμο τριβῆς ἐπιδίδονται Ρῶσοι καὶ Οὐκρανοί, μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν προβολή του ἐπικοινωνιακά· τὰ μὴ ἐπανδρωμένα σκάφη εἶναι σὲ ἡμερήσια διάταξη, ἐπειδὴ εἶναι φθηνὰ στὴν χρήση τους κι ἔχουν τὴν δυνατότητα διεισδύσεως σὲ μεγάλο βάθος, καθὼς πετοῦν πολὺ χαμηλὰ καὶ δύσκολα ἐντοπίζονται ἀπ’ τὴν ἀεράμυνα. Ἀλλά, θεωρεῖται δεδομενο ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι προσωρινὴ κι ὄχι ὁριστική. Τὸ Κίεβο, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, δείχνει, ὅτι ἀδυνατεῖ στὴν ἔναρξη τῆς ἀντεπιθέσεώς του, ὥστε νὰ ἀπωθήσει τὰ ρωσικὰ στρατεύματα ἐκτὸς τῶν ἐδαφῶν του, ἐνῶ ἡ Μόσχα πιστεύει, ὅπως ἀναγνωρίζουν κάποιοι ἀναλυτές της, ὅτι ἡ παράταση τοῦ πολέμου προκαλεῖ τὴν ἐπιδείνωση τῶν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν προβλημάτων στὴν Δύση, ἀπ’ τὴν στιγμὴ ποὺ αὐτὴ ἔχει ἐξασφαλίσει τὴν οἰκονομική της ἀνάκαμψη, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνεργὸ στήριξη τῶν Ἀναδυομένων. Ἐκτὸς Οὐκρανίας κρίνεται ὁ πόλεμος, κάτι τὸ ἐντελῶς ἀδιανόητο κατὰ τὴν περυσινὴ ἔναρξή του…