Ἡ ἀναμόχλευση τῶν συγκρούσεων στὸ Κοσσυφοπέδιο θεωρεῖται, ὡς εὐθεῖα πρόκληση πρὸς Ρωσία καὶ Κίνα, γιὰ ἀπόδειξη τῆς ἀδυναμίας τους παρεμβάσεως στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα· τὴν ἐκτίμηση αὐτὴ ἔκανε τὸ Κρεμλίνο καὶ πολλοὶ Εὐρωπαῖοι σχολιαστές, ἐνῶ οἱ ἴδιοι ὑπογραμμίζουν, ὅτι τὸ 2023 δὲν εἶναι 1999, μὲ τοὺς μαζικοὺς καὶ ἀνελέητους βομβαρδισμοὺς τῆς Σερβίας κι ἀκόμη καὶ τῆς κινεζικῆς πρεσβείας στὸ Βελιγράδι. Τότε, τὴν Ρωσία κυβερνοῦσε ὁ Μπόρις Γέλτσιν, ἄνθρωπος τῆς ΣΙΑ, ὅπως τὸ ὁμολόγησε ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν, καὶ τὸ Πεκῖνο ἔκανε τὰ πρῶτα βήματά του στὴν διεθνῆ σκηνή. Σήμερα, ἡ πυρηνικὴ δύναμη τῆς Μόσχας εἶναι ἀδιαμφισβήτητη ἀπὸ ὅλους κι ἡ ἱκανότης τῶν πυραύλων της καὶ τῶν μαχητικῶν της ἀεροσκαφῶν δεδομένη. Ἐπιθυμεῖ ἡ Δύση ἔναρξη τοῦ τρίτου παγκοσμίου πολέμου;