Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ὑπέβαλε τὴν πρόταση οἱ δυτικὲς χῶρες νὰ ἐγγυηθοῦν τὴν ἀκεραιότητα τῆς Οὐκρανίας, ἀποκλείοντας τὴν ἔνταξή της στὸ ΝΑΤΟ, πρόταση ποὺ ὑποστήριξαν καὶ Γερμανία καὶ Ἀμερική· οἱ δηλώσεις ὅλων τους μᾶλλον ἦταν προμελετημένες, μὲ τὴν προετοιμασία τῶν δυτικῶν λαῶν γιὰ ἀλλαγὴ πολιτικῆς στὸ θέμα. Ἐπιβεβαιώνεται ἔτσι, ἡ ἀποδοχὴ στὸ ΝΑΤΟ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀπόψεως γιὰ σταδιακὴ προετοιμασία τῶν διαπραγματεύσεων γιὰ εἰρηνικὴ ἐπίλυση τοῦ διεθνοῦς προβλήματος· εἶναι πάντως ἡ πρώτη οὐσιαστικὴ διαφοροποίηση τῆς Εὐρώπης σὲ θέμα στρατηγικῆς τοῦ οὐκρανικοῦ προβλήματος. Ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ ἐνισχύεται κι ἀπ’ τὴν πολεμική του κατὰ τῆς Ρωσίας καὶ χωρὶς ἐμφανῆ λόγο· ἀπομένει ἡ διαπίστωση τοῦ ἐὰν ἡ Εὐρώπη θὰ παρουσιάσει κάποια διαφοροποίηση καὶ στὸ θέμα τοῦ Κοσσυφοπεδίου ἢ ὄχι. Σὲ αὐτὸ ὁπωσδήποτε, ἡ καταδίκη ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον τῆς ἐγκαταστάσεως νέων δημάρχων στὸ σερβικὸ τμῆμα του, θεωρεῖται ὡς σαφὴς ἐνέργεια πρὸς ἀποκλιμάκωσή του…