Ἡ ἀφύπνιση τῆς εὐρωπαϊκῆς συνοχῆς εἶναι αἰσθητὴ πλέον καὶ διαπερνᾶ καὶ τοὺς κυβερνητικοὺς κύκλους οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐπαναπαυθεῖ σὲ πολλὲς χῶρες στὴν ἀτλαντικὴ προστασία, ἐξ αἰτίας τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· οἱ ἀντιδράσεις τῆς κοινῆς γνώμης σὲ ὅλους σχεδὸν τοὺς ἑταίρους εἶναι ἀρνητικὲς μέχρι ἐκρηκτικές, ὅπως ἔδειξαν οἱ σφυγμομετρήσεις στὴν Γερμανία, ὅπου τὸ κυβερνῶν Σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα ἔρχεται τρίτο, μετὰ τὸ ἀκροδεξιὸ κι οἱ Πράσινοι στὸ μισὸ περίπου ποσοστὸ τῶν τελευταίων ἐκλογῶν, μὲ τοὺς Φιλελευθέρους ἀκολουθεῖν. Ἤδη ὁ καγκελάριος εἶχε ἐπικοινωνία μὲ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρόν, τὸν ὁποῖο προσκάλεσε γιὰ ἐπίσκεψη στὸ Βερολίνο στὶς ἀρχὲς Ἰουλίου, στὰ πλαίσια τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος καὶ μὲ σκοπὸ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς εὐρωπαϊκῆς συνοχῆς· τὰ προβλήματα εἶναι πολλά, καθὼς καὶ στὶς πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες, ὅπως στὴν Πολωνία, μὲ τὴν μεγάλη συγκέντρωση τῆς Βαρσοβίας τὴν Κυριακή, κορυφαία, οἱ ἀντιδράσεις διογκώνονται. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἀναζητοῦν τὴν διεθνῆ τους παρουσία.