Οἱ δεσποτικὲς τάσεις τῶν ἀρχηγῶν τῶν μικρῶν κομμάτων ἔχουν φανεῖ, μὲ τὴν ὑποβολὴ τῶν ὑποψηφιοτήτων μὲ λίστα, καὶ χωρὶς τὸν σεβασμὸ τῆς σειρᾶς τῶν ὑποψηφίων στὶς προηγούμενες ἐκλογὲς μὲ σταυρό· οἱ ἀρχηγοί τους, καὶ πρὶν εἰσέλθει τὸ κόμμα τους στὴν Βουλή, ἔχουν ἀλλάξει τὴν σειρὰ κατατάξεως τῶν ὑποψηφίων τους κι ἔχουν ἀντικαταστήσει τοὺς πρώτους, στὶς μεγάλες περιφέρειες, ὅπου καὶ θὰ ἐκλέξουν βουλευτές, μὲ πρόσωπα τοῦ στενοῦ τους περιβάλλοντος, ἐπικαλούμενοι διάφορες προφάσεις ἰδίας ἢ θείας ἐμπνεύσεως. Οἱ κινήσεις αὐτὲς ἔχουν προκαλέσει ἔντονες ἀντιδράσεις στὴν κοινὴ γνώμη καὶ στοὺς ψηφοφόρους τους· ἀποκαλύπτουν τὴν αὐταρχική τους φύση κι ἂς ἐπικαλοῦνται, ἢ παρ’ ὅτι ἐπικαλοῦνται, τὶς δημοκρατικὲς ἀρχὲς ἢ ὅτι ἔχουν ἄλλα κίνητρα καὶ κάποιοι τρίτοι κινοῦν τὰ νήματα πίσω τους. Φαίνεται, ὅτι οἱ ἐλπίδες γιὰ ἐμπλουτισμὸ τῆς δημοκρατικῆς μας ζωῆς, μὲ συμμετοχὴ περισσοτέρων σχημάτων, φθίνει. Οἱ ἡγέτες τους ἄλλα ἐπιδιώκουν!