Ἡ προσαρμογὴ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὴν ὁριστικῶς διαμορφωθεῖσα πολιτικὴ δυναμικὴ εἶναι γεγονὸς ἀδιαμφισβήτητο, ὅπως καταγράφεται ἀπ’ τὶς ἀντιδρασεις του· τὸ ἤπιο κλίμα διατηρεῖται καὶ γιὰ τὶς δεύτερες κάλπες καὶ δὲν φαίνεται εὔκολη ἡ ἀνατροπή του, ἐκτὸς κι ἂν συμβεῖ κάτι τὸ πολὺ ἐκρηκτικό. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης δίδει τὸν τόνο τῆς συνέσεως καὶ τῆς νηφαλιότητος, ἑστιάζοντας τὴν προσοχή του στὴν παρουσίαση τοῦ προγράμματός του καὶ μόνο, ἀναγνωρίζοντας μάλιστα καὶ τὰ λάθη του, ὅσο ἐλάχιστοι πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ στὴν νεώτερη ἱστορία μας· διαθέτει δύο πλεονεκτήματα, τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, ἀπ’ τὶς πρῶτες στὴν Εὐρώπη, καὶ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ἀγορῶν, ποὺ ὅσο κι ἂν δὲν διεισδύει αὐτὸ στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα, καταγράφεται ἀπ’ τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους. Ἡ ἀντιπολίτευση ἐγκατέλειψε τὴν ἀκραία ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας τακτικὴ τῶν πρώτων ἐκλογῶν, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ τὴν ὀξύτατη δημαγωγία σὲ κάθε ἐκδήλωσή της, ἔστω κι ἄν αὐτὴ ἀποβαίνει εἰς βάρος της· ὁ Ναπολεοντίσκος ἀνέλαβε προσωπικῶς τὴν ὑπόθεση τῶν ἀνιάτων ἀσθενῶν, ἐκμεταλλευόμενος τὶς δηλώσεις τοῦ Σπύρου Πνευματικοῦ, ἀλλὰ δὲν ἀπέκλεισε τὴν Ἀθηνᾶ Γλυνοῦ ἀπ’ τοὺς συνδυασμούς του, ὅπως ἔκανε ἡ Νέα Δημοκρατία, γιὰ τὸν βουλευτὴ Εὐβοίας. Δείχνει, ὅτι δίδει ἀγῶνα χαρακωμάτων, γιὰ τὸν ἴδιο περισσότερο κι ἐπιδιώκει τὸν ἔλεγχο τῆς μετεκλογικῆς κοινοβουλευτικῆς του ὁμάδος.
Ὁ Νίκος Ἀνδρουλάκης ἐπιμένει στὴν ἀντιγραφὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου, χωρὶς δική του φωνὴ οὐσιαστικὰ καὶ πολιτικὴ ὑπόσταση, παρὰ μόνο τὴν διεκδίκηση τῆς κληρονομίας τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἀλλὰ πόσοι νεωτέρας ἡλικίας θυμοῦνται καὶ τὸ ὄνομά του; Δὲν ἀπαντάει· ἔτσι, ἐνῶ τὴν 22α Μαΐου εἶχαν διαγραφεῖ προοπτικὲς γιὰ ἄνοδό του στὴν δεύτερη θέση, τώρα κάνει τὸ πᾶν γιὰ νὰ τὴν ἀποτρέψει. Στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, οὐδέποτε, ὅταν δύο ἐκλογὲς διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη, σὲ τόσο σύντομο χρονικὸ διάστημα, πάντα τὸ πρῶτο κόμμα αὐξάνει τὸ ποσοστό του σὲ μεγάλο βαθμὸ καὶ τὸ δεύτερο χάνει σὲ ἀντίστοιχο· κλασικὴ περίπτωση εἶναι οἱ ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου 1963 καὶ Φεβρουαρίου 1964. Στὶς πρῶτες ἦρθαν, Ἕνωσις Κέντρου, 42% καὶ ΕΡΕ, 39%· στὶς δεύτερες, Ἕνωσις Κέντρου, 52,4% καὶ ΕΡΕ, 35%· ἂς μὴν ξεχνᾶμε δὲ κάτι, ἡ δεξιὰ ἦταν τὸ πιὸ ὀργανωμένο κόμμα τῆς χώρας τότε καὶ μὲ πιστοὺς ὀπαδούς της. Ὁπωσδήποτε κάποιος μπορεῖ νὰ ἰσχθυρισθεῖ, ὅτι ὅλα εἶναι πιθανὰ κι ἔχει δίκαιο· τίποτε δὲν ἀποκλείεται στὴν πολιτικὴ ζωή, ἀλλὰ ἐξετάζουμε τὴν διαγραφόμενη πορεία τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Ἄλλωστε κι ὁ ΣΥΡΙΖΑ δείχνει, ὅτι ἐπιδώκει τὴν συγκράτηση τῶν ψηφοφόρων του κι ὄχι τὴν διεκδίκηση τῆς ἐξουσίας, αὐτὸ τὸ ἀφήνει γιὰ ἀργότερα καὶ γιὰ ἄλλους. Στὸν κόσμο φθάνει ὁ ἀπόηχος, ὅτι ἄλλος θὰ εἶναι ἐξουσία!
Ἡ καλὴ πορεία τῆς οἰκονομίας, μὲ τὴν κατάκτηση τῆς πρώτης θέσεως στὴν Εὐρώπη, σὲ πολλοὺς κλάδους της, ἀποτελεῖ τὸ κύριο ὅπλο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν προεκλογική του ἐκστρατεία· ἡ ὑποχώρηση τῶν ἐπιτοκίων τῶν δεκαετῶν ὁμολόγων μας, κάτω κι ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ δίδουν ἄλλον ἀέρα στὶς προοπτικές της. Αὐτὸ ἀντανακλᾶται, στὴν ἀπόλυτη βεβαιότητα τῶν ἀγορῶν, ὅτι διατηρεῖται ἡ πολιτικὴ σταθερότης, ποὺ σημαίνει, ὅτι κερδίζει μὲ ἄνεση τὶς ἐκλογὲς ἡ Νέα Δημοκρατία κι ἐφαρμόζει τὸ πρόγραμμά της, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων μας, ὑγείας, παιδείας, ἀναδιαρθρώσεως τῆς παραγωγικῆς της ὑποδομῆς, ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ διεθνῶν σχέσεων. Ὁ ὁδηγὸς γιὰ τὶς ἀλλαγὲς αὐτὲς παραμένει ἡ ψηφιοποίηση τῆς χώρας κι ἡ ἐφαρμογή της σὲ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας καὶ στὴν καθημερινότητά μας· τὸ ἔχουμε πετύχει στὴν πράξη, κατὰ τὴν πανδημία καὶ τὰ ἐμβόλια, μὲ τὸ 112 καὶ τὴν γενικεύση τῶν ἠλεκτρονικῶν συναλλαγῶν μας μὲ δημόσιο, τράπεζες καὶ ὅποιους τρίτους. Ἂς τὸ ἐπαναλάβουμε, εἴμαστε, ἀπ’ τὶς πρῶτες χῶρες παγκοσμίως στὴν ψηφιοποίηση κι αὐτὸ τὸ μετροῦν οἱ πολυεθνικὲς καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ψηφιακές· στὴν Ἑλλάδα π.χ. ἔχουμε μετρημένη ἔλλειψη 7000 εἰδικῶν πληροφορικῆς καὶ στὴν Ἀμερικὴ πλεόνασμα 150000, ἀλλὰ καὶ χρεωκοπία τῆς Silicon Valley. Τὴν δημιουργικότητα τῆς γλώσσης μας ἀναζητοῦν οἱ ψηφιακὲς ἑταιρεῖες καὶ σπεύδουν ἀσμένως.