Ἡ διευρυνόμενη ἀπήχηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη κι ἡ ἄνοδος τῆς Νέας Δημοκρατίας, σύμφωνα μὲ τὶς ἐκτιμήσεις ὅλων τῶν παρατηρητῶν, ὁδήγησαν τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν ἐπιλογὴ τῆς πολώσεως καὶ πάλι, ὡς κύριο ὅπλο του στὸν προεκλογικὸ ἀγῶνα, προβάλοντας τὸ θέμα τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητος· ἡ ἀνάδειξη τῶν ἐλλείψεων στὴν ὑγεία δὲν ἀπέδωσε, ἐπειδὴ ἡ ἐμπειρία τῆς τετραετίας του εἶναι πολὺ πρόσφατη καὶ τραγικὴ ἀπ’ τὴν κατάσταση τῶν νοσοκομείων, ὅπου ἔλειπε ἀκόμη καὶ τὸ χαρτὶ τουαλέτας. Ὁ φόβος, ὅτι ὁδηγεῖται σὲ νέα ὑποχώρηση, μὲ ἀπρόβλεπτο τὸ βάθος της, ἔχει προκαλέσει σύγκρυο στὴν Κουμουνδούρου, μὲ τὰ μαχαίρια νὰ ἀκονίζονται, ἐνῶ στὴν ΝΔ ἡ αἰσιοδοξία εἶναι διάχυτη· τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, τὸ ποῦ ὁδηγεῖ ἡ ἀπόρριψη τῆς ἐντάσεως ἀπ’ τὸ ἐκλογικὸ σῶμα καὶ ποιὸ ποσοστό του ἀλλάζει ἐξ αὐτῆς τῆς μεταβολῆς καὶ ψῆφο, ὁπότε κρίνονται τὰ ὅρια ἀντοχῆς τῆς ὑφισταμένης αὐτὴν ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως…