Τὴν ἔνταξη τῆς προστασίας τῆς ἐθνικῆς μας ἀσφαλείας στὶς κομματικὲς ἐπιδιώξεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιπτώσεών τους, ἀποδεικνύει ἡ συνάντησή του μὲ τὸν ὑπηρεσιακὸ πρωθυπουργό, μὲ τὴν παρουσία καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ΕΥΠ. Θεωρεῖ ὡς παραβίαση τοῦ καθήκοντος τῶν μυστικῶν μας ὑπηρεσιῶν, ὅπως παρακολουθοῦν τὶς δραστηριότητες τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου καὶ ζητάει νὰ ἀφήσουν τὸ ἐλεύθερο σὲ ὅσα ὄργανά του διακηρύσουν τὴν προπαγάνδα, ὅτι στὴν Θράκη ὑπάρχει τουρκικὴ μειονότητα κι ὄχι μουσουλμανική· εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀρχηγὸς κόμματος προβαίνει σὲ παρόμοια ἐνέργεια. Δηλαδή, ἐπιβεβαιώνει τὶς ὑποψίες, ὅτι ἐνέργεια ἐνδοτισμοῦ πρὸς τὴν Ἄγκυρα ἦταν οἱ δηλώσεις, ὅτι, «ἡ θάλασσα δὲν ἔχει σύνορα». Τὴν προδοσία τῆς Μακεδονίας ἀντιγράφει πάλι…