Οἱ ἐκλογὲς τῆς Κυριακῆς ἔχουν ἕνα μοναδικὸ χαρακτηριστικό τους, τὴν μεγάλη ἀπόσταση τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ἢ τὸ ΠΑΣΟΚ, ὅσο σὲ τρεῖς φορὲς στὴν μεταπολεμική μας περίοδο, καὶ στὸν συνωστισμὸ τῶν μικρῶν στὴν οὐρά· ἂν μάλιστα ὑπολογίσουμε καὶ τὶς δεδομένες, ὅπως τὶς προβλέπουν καὶ προετοιμάζονται στελέχη της, ἀναταράξεις στὴν Κουμουνδούρου, τότε οἱ τελευταῖοι θὰ κινδυνεύσουν ἀπὸ ἀσφυξία. Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ ἔχει ἀλλάξει ἄρδην στὴν χώρα, ὄχι μόνο ἐξ αἰτίας τῆς ἀνακατανομῆς τῆς ψήφου μεταξὺ τῶν κομμάτων, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ἀπροθυμίας ὅλων πλὴν τῆς Νέας Δημοκρατίας τῆς καταγραφῆς τῶν ριζικῶν ἀλλαγῶν τῆς καθημερινότητος τῶν Ἑλλήνων, χάρις στὴν ψηφιοποίηση τῆς ζωῆς μας· ὁ ΣΥΡΙΖΑ κι οἱ ἄλλοι θυμίζουν τοὺς παπποῦδες μας οἱ ὁποῖοι μετακινοῦνταν μὲ τὴν γαϊδάρα κι ἀρνοῦνται πεισματικὰ τὶς ἠλεκτρονικὲς συναλλαγές του καὶ τὴν ἐξυπηρέτηση μὲ αὐτὲς τῶν ἀναγκῶν τους. Τοὺς ἀκοῦνε καὶ γελᾶνε…