Οἱ καταγγελίες τοῦ Γεωργίου Ἀυφαντῆ, πρώτου διπλωματικοῦ συμβούλου τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ τὶς σχέσεις τοῦ ἰδίου προσωπικῶς καὶ τῶν στενῶν συμβούλων του καὶ τοῦ πρώτου ὑπουργοῦ του Ἐξωτερικῶν μὲ τὶς τουρκικὲς διπλωματικὲς ὑπηρεσίες καὶ τὴν ἄμεση συμμόρφωση μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τους, συνιστοῦν ἐθνικὴ προδοσία κι ἀπαιτοῦν λογοδοσία· ἡ ἀποσιώπησή τους ἀπ’ τὴν ἀτλαντόδουλη διαπλοκή μας εἶναι εὐνόητη, ὅπως κι ἡ βουβαμάρα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, στὸ ἂν ἰσχύουν ἢ ὄχι οἱ καταγγελίες, ὅταν γιὰ τὸ παραμικρὸ ἄλλο ξεσηκώνουν τὸν κόσμο. Ἐμμέσως παραδέχονται, ὅτι εἶναι ἀλήθεια κι ὅτι συνέβησαν τὰ γεγονότα ὅπως περιγράφονται, ἡ τυφλὴ ὑπακοὴ στοὺς Τούρκους, ἡ μεθοδευμένη παροχὴ βίζας σὲ Ρώσους, ἔναντι ἀδρᾶς ἀμοιβῆς, κάτι ἀναμενόμενο ἀπ’ τὸν καταγγέλοντα, καθὼς τὰ κορυφαῖα στελέχη προέρχονται ἀπ’ τὴν ἀμερικανόστροφο Ντόλτσε!