Ἀπόκτηση ἑδρῶν πλειοψηφίας

Ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀναγκαίων ἑδρῶν πλειοψηφίας, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματός του, εἶναι τὸ ζητούμενο γιὰ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ἀπ’ τὴν ψῆφο τῆς Κυριακῆς, καὶ τῆς διατηρήσεως τῆς θέσεώς του στὸν ΣΥΡΙΖΑ, γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο· αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ ἑρμηνεία τῶν μηνυμάτων τους στὸν ἁπλὸ πολίτη, ὁπότε ἡ ἀξιολόγησή τους γίνεται μὲ τὴν ἐμπειρία τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐξουσίας ἀπ’ τοὺς δύο ἀρχηγούς, ὡς κύριο κριτήριο, ἐνῶ τὸ δεύτερο τῆς ἰδεολογικῆς του θέσεως δὲν μετράει καθόλου πλέον. Τὸ πρῶτο ἐκφράζει διάθεση ἐκτελέσεως ἔργου κι ἔχει ὡς ἀπόδειξη τὴν τελευταία τετραετία, τὴν πρώτη μὲ οὐσιαστικὴ πρόοδο τῆς χώρας, μετὰ τὰ μνημόνια τουλάχιστον· τὸ δεύτερο ἐκφράζει πρόθεση παρεμποδίσεως τῆς ἀντιθέτου πολιτικῆς, ὄχι μὲ συγκεκριμένα πολιτικὰ ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδεολογικῶν του ἀρχῶν, ὡς δεξιᾶς κι ἑπομένως ἀντιδραστικῆς. Εἶναι πολὺ σπάνιες οἱ περιπτώσεις παρομοίας μορφῆς ἀντιπολιτεύσεως κατὰ κυβερνητικοῦ σχήματος…