Οἱ ἀντεγκλήσεις Πολωνίας καὶ Οὐκρανίας, γιὰ τὰ σιτηρὰ καὶ τὴν στρατιωτικὴ βοήθεια, θεωροῦνται ὡς ἀντίδραση τῆς πολωνικῆς κυβερνήσεως στὴν λαϊκὴ κατακραυγὴ κατὰ τοῦ πολέμου, μὲ δεύτερη σκέψη τὴν μεταπολεμικὴ κατάσταση, παρὰ δική της πρωτοβουλία· ἡ Πολωνία φιλοξενεῖ ἕνα ἑκατομμύριο Οὐκρανοὺς μετανάστες, τοὺς περισσότερους διεθνῶς, ἐνῶ παρουσιάζονται καὶ σοβαρὰ προβλήματα στὴν οἰκονομία της, τὰ ὁποῖα ἡ συντηρητικὴ κυβέρνηση φοβᾶται, ὅτι θὰ τὰ πληρώσει στὶς προσεχεῖς ἐκλογές. Ἄλλωστε, ἡ ἄνοδος τῆς ἀκροδεξιᾶς στὴν Γερμανία, κανονικὰ πλέον στὴν δεύτερη θέση, ἀποδίδεται στὴν ἀπόλυτη ὑποταγὴ τῆς τρικομματικῆς κυβερνήσεως στὴν ἀτλαντικὴ πολιτικὴ καὶ στὴν ἐπακολουθήσασα ἐξ αὐτῆς οἰκονομικὴ κρίση, τῆς χειρότερης μεταπολεμικὰ τῆς ἄλλοτε ἀτμομηχανῆς τῆς Εὐρώπης. Οἱ οἰκονομικοὶ καὶ πολιτικοὶ κύκλοι μελετοῦν τὶς ἀντιδράσεις αὐτὲς τῶν λαῶν τους καὶ τὶς προσωπικές τους εὐθύνες· οἱ ἐλπίδες χρεωκοπίας τῆς Ρωσίας καὶ παραδόσεώς της ἐξανεμίσθηκαν τὶς πρῶτες ἑβδομάδες, ἐνῶ ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἔχει εἰσβάλει γιὰ καλὰ στὴν Δύση. Ἡ διεθνὴς συγκυρία ἔχει ἀλλάξει…