Οἱ εὐρωπαϊκὲς μεσογειακὲς χῶρες εἶναι ἡ ὑποδοχὴ τῶν μεγάλων μεταναστευτικῶν ροῶν ἀπ’ τὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία· ὅσο διατηρεῖται ἡ ἀστάθεια κι ἡ πολιτικὴ ἀβεβαιότης στὶς περιοχὲς αὐτές, τόσο οἱ κατατρεγμένοι θὰ ἀναζητοῦν χῶρες καλυτέρας ζωῆς τους. Ἡ μετακίνηση τῶν μεταναστῶν ἔχει κι ὑπόγεια ρεύματα, αὐτὰ τῶν δουλεμπόρων καὶ πολλῶν διεθνῶν κυκλωμάτων, μεγάλων χωρῶν ἢ κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα καὶ διαδραματίζουν τὸν σημαντικότερο ρόλο· ἂς μὴν ξεχνοῦμε τὴν περυσινὴ ὑπόθεση τῆς μικρῆς Μαρίας στὸν Ἔβρο. Ἡ Εὐρώπη ὅμως, μετὰ κι ἀπ’ τὴν ἀποδυνάμωσή της ἐξ αἰτίας τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἐμφανίζει εἰκόνα ἀμηχανίας κι ἀδυναμίας συντονισμοῦ της, ἀκόμη καὶ σὲ δευτερεύοντα θέματα, ὁπότε οἱ μεσογειακὲς κυβερνήσεις ἔχουν ἀναλάβει ἀτομικὲς πρωτοβουλίες ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος, μὲ συντονισμὸ μεταξύ τους· στὰ πλαίσια αὐτὰ ἐντάσσεται κι ἡ συμφωνία τῶν Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ Ταχὶπ Ἐρντογὰν γιὰ διμερῆ συμφωνία ἀντιμετωπίσεώς του. Εὐπρόσδεκτη ἐὰν ἔρθει καὶ σύντομα.