Ἡ ἀδιαφορία μέχρις περιφρονήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπέναντι στὴν ἐνορχηστρωμένη χολλυγουντιανὴ ἐκστρατεία, μὲ τὴν ὁλόπλευρη στήριξη τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου καὶ τῶν ὑποτακτικῶν του συντεχνιῶν, ἀποτελεῖ ἔμπρακτη ἐπιβεβαίωση τῆς ἐνεργοῦ ἀνατάσεώς του, ὅσο λίγες φορὲς τῆς προσφάτου ἱστορίας μας· ἐμφανίσθηκε ὁ διάττων ἀστήρ, παρφουμαρισμένος καὶ μὲ τὶς τελευταῖες διαφημιστικὲς ἀποχρώσεις, σὲ ἕνα πνέον τὰ λοίσθια κόμμα καὶ δὲν ἐπέτυχε καὶ τίποτε. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ μένει σύριζα στὴν πολιτική μας ζωή, μὲ ἀβέβαιη τὴν ἀναγέννησή του· τὰ ποσοστὰ ψήφων τοῦ πρώτου γύρου -γιατὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικῆς σημασίας μέτρηση- τὸν κατατάσσουν στὸ ἥμισυ τοῦ ΠΑΣΟΚ, δηλαδὴ στὸ 5,5% κι εἶναι κι εὐχαριστημένοι· ἡ ἐπίκληση τῆς προηγουμένης ἐμφανίσεως τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου δείχνει παντελῆ ἄγνοια τῆς προσφάτου ἱστορίας μας -διότι τὴν ἀπώτερη δὲν τὴν γνωρίζουν ὁπωσδήποτε-, ἐπειδὴ ὁ ἱδρυτὴς τοῦ ΠΑΣΟΚ ἦταν γιὸς πρωθυπουργοῦ, εἶχε διατελέσει ὑπουργός, εἶχε ἀντιστασιακὴ δράση κι εἶχε ἀξιόλογη ἀκαδημαϊκὴ σταδιοδρομία στὴν Ἀμερική¸ δὲν εἶχε περάσει ἀπ’ τὰ πεζοδρόμια τῶν Πανεπιστημίων της, κι ἐρχόταν τὴν ἑπομένη τῆς δικτατορίας· ὁ Ναπολεοντίσκος ἦταν φυτευτὸς στὴν ἀριστερά, ὡς πρόεδρος μαθητικῶν συμβουλίων κι ὡς ἐντολοδόχος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἀλλὰ συνέπεσε μὲ τὰ μνημόνια καὶ τὶς φασιστικῆς μορφῆς ὑποσχέσεις του, οἱ ὁποῖες γίνονταν δεκτὲς ἀπὸ κάποια μερίδα τοῦ κόσμου· ἔτσι ἐξελέγη κι ἀκολούθησε τὴν πορεία του! στὴν ἀντιπολίτευση, ὅποιας μορφῆς, διεκρίθη, στὴν κυβέρνηση κατεβαραθρώθη, μὲ ἐξαίρεση τὴν προδοσία τῆς Μακεδονίας, γιὰ τὴν ὁποία καὶ τὸν στήριξαν οἱ Ἀμερικανοί, ἀλλὰ στὴν ἑπόμενη ἀντιπολίτευση ἦταν ἄφαντος, δὲν γνώριζε οὔτε σὲ ποιὰ χώρα βρίσκεται. Ὁ χολλυγουντιανὸς δὲν ἔχει τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά· ὁπωσδήποτε μιλάει καλύτερα ἀγγλικὰ ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο κι ἑλληνικὰ λίγο χειρότερα· αὐτὰ ὅμως δὲν θεωροῦνται ἐπαρκῆ προσόντα γιὰ τὴν πολιτική του σταδιοδρομία, τὸ ἀντίθετο μάλιστα. Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι ἀπ’ τὶς καλύτερες στὴν Δύση καὶ τὰ ἐπιτόκια τῶν δεκαετῶν ὁμολόγων μας εἶναι χαμηλότερα, ὄχι μόνο ἀπ’ τὰ ἰταλικά, ποὺ τὸ μνημονεύει αὐτὸ κι ἡ διαπλοκή, ἀλλὰ κι ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ κι ἀγγλικὰ ἐπίσης.
Ἡ ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς μας δυναμικῆς εἶναι ἀδιανόητη, κάτω ἀπ’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες κι ἂς προπαγανδίζει ὅ,τι ἐντέλλεται ἡ δουλικότατη διαπλοκή· τὸ μόνο ποὺ ἐπιτυγχάνουν εἶναι τὴν ἐνίσχυση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τῆς κυβερνήσεώς του. Ἡ οἰκονομία ἀντέχει στὴν χρηματοδότηση τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν φυσικῶν καταστροφῶν, πέραν τῆς μεγάλης εὐρωπαϊκῆς ἐνισχύσεως, ἐνῶ οἱ ζημίες δὲν φάνηκε νὰ ἐπηρεάζουν τὴν ἀνάπτυξή της· ἀκόμη κι ὁ πόλεμος τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου καὶ τῶν ἀμερικανικῶν κυκλωμάτων, ὄχι μόνο δὲν ἀποδίδει, ἀλλὰ ἀποκαλύπτει καὶ τοὺς βρώμικους σκοπούς τους. Ὁ πρωθυπουργὸς ἀναφαίνεται ἐνισχυμένος, ὅσο δὲν τὸ περίμενε· στοὺς διαδρόμους κυκλοφορεῖ ἡ πληροφορία, ὅτι αὐτὸς τοὺς ἔβαλε, ἐπειδὴ καλύτερη βοήθεια δὲν θὰ εἶχε ποτέ! Τὸ μεγάλο ὅπλο τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἡ ψηφιακὴ ὀργάνωσή μας, καθὼς εἴμαστε ἀπ’ τοὺς πρώτους παγκοσμίως, κι αὐτὸ μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς ὑπηρεσίες τῆς καθημερινότητός μας, τὶς ὁποῖες μόνο Ἱσπανία, Πορτογαλία, Ὁλλανδία ἔχουν σὲ παρόμοιο βαθμό, ἐνῶ ἡ Γερμανία τώρα ἐφαρμόζει τὸ 112 κι ἡ Ἀγγλία ἀκόμη τὸ ἐξετάζει! Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας ἀποτελεῖ πλέον στὸν σημερινὸ κόσμο τὸ κύριο κριτήριο ἀνταγωνιστικότητος κάθε οἰκονομίας καὶ διεθνοῦς ἐπεκτάσεώς της· σὲ αὐτὸ προστίθεται ἡ ἱκανότης συνθέσεως τῆς γλώσσης της, τοῦ λόγου της, ἐπειδὴ ἡ ἀπόδοση τῆς ἐργασίας ἀξιολογεῖται ἀπ’ τὴν δημιουργικότητα τῆς σκέψεως, τῆς διανοίας, μὲ πρώτη τὴν ἑλληνική, τοῦ ἐργαζομένου κι ὄχι ἀπ’ τὴν ἐξειδίκευση τῆς χειρός του, ὅπως πιστεύει ἡ ἀριστερά. Τὰ συνδικάτα κατεστησαν παγκοσμίως οἱ βασικοὶ ἀναχρονιστικοὶ θεσμοί, ὁπότε οἱ ἡγεσίες τους προσκολλῶνται σὲ ὅποια δύναμη τοὺς ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιβίωσή τους, ὅπως εἶναι οἱ κομματικοὶ μηχανισμοί, ἔχοντας ταυτισμένο μαζί τους, τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, ἀπ’ τὸ ὁποῖο ἐξασφάλισαν ἐξοχικὰ κι αὐτοκίνητα, καὶ τὰ ἀμερικανικὰ κυκλώματα, μὲ τὶς προσβάσεις τους στὴν διαπλοκή. Αὐτὰ ὅλα τὰ ἔχει καταλάβει καλὰ ὁ κόσμος καὶ τὰ θεωρεῖ ὡς τὴν καθοριστικὴ αἰτία τῶν μνημονίων καὶ τῆς μεταπολιτευτικῆς κακοδαιμονίας του.