Εὔρος τεχνολογικοῦ πολέμου

Τὸ εὔρος τοῦ τεχνολολγικοῦ πολέμου, ὅπως δείχνουν τὰ πράγματα, δὲν ἔχει γίνει κατανοητὸ στὴν Δύση καὶ περισσότερο στὴν Ἀμερική, ἡ ὁποία πιστεύει ἀκόμη στὴν παγκόσμια κυριαρχία της· τὰ γεγονότα ὅμως τὴν διαψεύδουν. Οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες διατηροῦν πλεονεκτήματα σὲ ἀρκετοὺς κλάδους τῆς τεχνολογίας αἰχμῆς, ἀλλὰ αὐτὸ ἀμφισβητεῖται ὅλο καὶ περισσότερο ἀπ’ τὶς Ρωσία, Κίνα καὶ Ἰνδίες τουλάχιστον, ἐνῶ ὑστερεῖ ἐμφανέστατα στὴν παραγωγική της χρήση καὶ στὴν ἐξυπηρέτηση τῆς καθημερινότητος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία, πέραν τῆς χρήσεώς της σὲ πολεμικὰ μέσα καὶ στὸ διάστημα, κρίνεται σὲ δύο ἐπίπεδα: πρῶτον, στὴν ἐφαρμογή της, μὲ τοὺς ἀλγορίθμους, στὴν παραγωγικὴ διαδικασία, ἀγαθῶν καὶ ὑπηρεσιῶν, στὴν ὁποία ὑστερεῖ σημαντικὰ ἀπέναντι στὴν Κίνα καὶ στὶς Ἰνδίες πρωτίστως· δεύτερον στὴν κάλυψη τῶν ὑποχρεώσεων τῶν κατοίκων τους, ἀπέναντι στὸ κράτος καὶ στὶς ἄλλες ὑπηρεσίες, δηλαδὴ στὴν ψηφιοποίηση τῆς ζωῆς τους. Σὲ αὐτὸ ὑπερτερεῖ ἡ Ἑλλάς…