Ἡ σκιὰ τῆς παρακμῆς βαραίνει βαρειὰ τὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ζωή· ἡ καθαίρεση τοῦ προέδρου τῆς Βουλῆς τῶν Ἀντιπροσώπων εἶναι ἡ πρώτη στὴν ἱστορία τῆς μεγάλης χώρας κι ἔχει ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἐσωτερικῶν καὶ διεθνῶν της προβλημάτων, λόγῳ τῶν συνταγματικῶν της θεσμῶν καὶ τῆς συνδρομῆς τοῦ Κογκρέσσου στὴν ρύθμιση τῶν σοβαρῶν ζητημάτων της· ἡ ἐκλογὴ νέου προέδρου καθυστερεῖ, καθὼς τὸ Ρεπουμπλικανικὸ κόμμα δὲν ἔχει ὁμογνωμία κι ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐνδιαφέρεται πρωτίστως, γιὰ τὴν πρόκληση δυσχερειῶν στὴν κυβέρνηση, ἐλπίζοντας ἔτσι καὶ στὴν εὔκολη ἀντιμετώπιση τῶν δικαστικῶν του περιπετειῶν, ἐνῶ δὲν ὑπάρχουν στὸ ἐσωτερικό του ἄλλες δυνάμεις ἀντισταθμίσεώς του. Ὁ φόβος γιὰ τὴν ἀδυναμία τῆς αὐξήσεως δανεισμοῦ τῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβερνήσεως εἶναι ἄμεσος, ὁπότε παραλύει τὸ ἀμερικανικὸ κράτος· φυσικά, οἱ διεθνεῖς ὑποχρεώσεις του ἀκολουθοῦν τὴν ἴδια τύχη, μὲ τὴν βοήθεια στὴν Οὐκρανία ἐπαφιέμενη πλέον κανονικὰ εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας.