Οἱ ἀντιθέσεις τῶν μεγάλων στὸ μεσανατολικὸ ἐμφανίσθηκαν, ἀπ’ τὸν τρόπο καταδίκης τῆς παλαιστινιακῆς εἰσβολῆς στὸ Ἰσραήλ, καὶ ἐντάθηκαν, μὲ τὴν ἀδυναμία ἐγκρίσεως τῆς καταδίκης της ἀπ’ τὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ· Ρωσία καὶ Κίνα ἀντιτάχθηκαν, ὁπότε παρέμεινε ἡ ἐκκρεμότης. Ἡ διαφορὰ τῶν παρεμβάσεων τῶν μεγάλων εἶναι σαφής· οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, μὲ τὴν ἐσωτερικὴ παραλυσία τους στὸ Κογκρέσσο ἀδυνατεῖ προσφέρειν τὸν τόνο καὶ τὸν ὁδηγὸ στοὺς Εὐρωπαίους συμμάχους της γιὰ ἑνιαία στάση, ἂν καὶ αὐτὴ τηρήθηκε ἀπ’ τὶς Βρεταννία καὶ Γαλλία στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας· ἀλλὰ ἡ ἀβεβαιότης τῆς Οὐάσιγκτον ἔχει ἀντίκτυπο στὶς μικρὲς χῶρες περισσότερο, οἱ ὁποιες ἀναζητοῦν τὴν κάλυψή τους ἀπὸ μεγάλη δύναμη. Ἀλλὰ αὐτὴ δὲν προσφέρεται ἀπ’ τὶς ἀτλαντικὴ ὑπερδύναμη, μετὰ καὶ τὸ Οὐκρανικό…