Ἡ διαφορὰ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τοῦ Χολλυγουντιανοῦ, στὴν συνέλευση τοῦ ΣΕΒ, ἦταν χάος ἀπροσμέτρητον· ὁ πρωθυπουργὸς παρουσίασε, σὲ συνομιλία μὲ τὸν πρόεδρό του, τὴν πολιτική του, γιὰ τὴν αὔξηση τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τῶν μισθῶν, τὴν ἀξιοποίηση τῶν προγραμμάτων ἀναπτύξεως, τὴν προσέλκυση ξένων ἐπενδύσεων καὶ τὴν ψηφιακὴ ὀργάνωση τῆς χώρας, τὴν τεχνητὴ νοημοσύνη, στὴν ὁποία εἴμαστε πρωτοπόρος παγκοσμίως· ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ αὐτοσυστήθηκε ὡς ἐξ Ἀμερικῆς ἀριστερὸς ἐπιχειρηματίας, ἑπομένως, μὲ ὅλες τὶς λύσεις τῶν προβλημάτων μας ἕτοιμες. Διερωτᾶται ἕκαστος, ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸ περιβάλλον του, πέραν τοῦ ὅτι δὲν ἔχει πατήσει χῶμα ἑλληνικό; Μᾶλλον ὄχι, στὰ σύννεφα τῆς εἰκονικῆς του πραγματικότητος βρίσκεται κι ἐλέγχει τὸν κόσμο!