Οὐκρανία, ὥρα ἀναλογισμοῦ

Σὲ ἀναλογισμὸ τῆς πολιτικῆς τους στὴν Οὐκρανία προβαίνουν πολλὲς εὐρωπαϊκὲς κυβερνήσεις, μελετώντας τὶς ἐκθέσεις τῶν εἰδικῶν ἀναλυτῶν, γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις της στὴν ἤπειρο· οἱ περισσότερες καταλήγουν στὸ συμπέρασμα, ὅτι μετὰ τὸν οὐκρανικὸ λαὸ τὸ χειρότερο θύμα εἶναι ἡ Εὐρώπη, μὲ ἀπώτερη ἐπιδίωξη τὴν ἐξαφάνιση τοῦ εὐρώ, ἂν καὶ σὲ αὐτὸ ἔχουν ἀποτύχει. Ἡ Οὐκρανία ὑφίσταται τὶς ἐπιλογὲς τῶν προέδρων της καὶ τῶν ἀμερικανικῶν κέντρων· τώρα, μετὰ τὴν ἀποτυχία τῆς ἀντεπιθέσεως καὶ τῆς μεσανατολικῆς κρίσεως, ὁδηγεῖται σὲ συμβιβασμὸ μὲ τὴν Ρωσία καὶ σὲ ἀπώλεια πολλῶν ἐδαφῶν της καὶ μάλιστα τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν της τοῦ Ντόνμπας κυρίως. Οἱ φιλοατλαντικὲς κυβερνήσεις, μὲ πρώτη τὴν γερμανική, ὑφίστανται τὴν ζημία, μὲ τὸν καταποντισμὸ τῶν τριῶν κομμάτων της κι ἄδηλη τὴν ἐπιβίωσή της· οἱ Γερμανοὶ βιώνουν τὴν ὕφεση, γιὰ πρώτη φορὰ μεταπολεμικὰ σὲ παρόμοιο βαθμό, καὶ τὴν ἀπώλεια τῆς ἀτμομηχανῆς τους στὴν οἰκονομία…