Ἡ παγκόσμια οἰκονομία δίδει τὴν ἐντύπωση στὴν Δύση τῆς ἀπορίας της, ὡς πρὸς τὰ μελλοντικὰ βήματά της· τὸ ἀντίθετο ὅμως συμβαίνει στὴν Ἀνατολή, μὲ κύριο ἄξονά της τὴν Κίνα· οἱ Δυτικοὶ φοβοῦνται πάρα πολὺ τὶς ἐπιπτώσεις τῆς παλαιστινιακῆς κρίσεως καὶ τῆς εὐρυτέρας ἀναφλέξεώς της. Ἀλλά, πιστεύεται ὅτι ἡ κινεζικὴ οἰκονομία δύναται ἀποτελέσαι ἰσχυρὸ ἀντίβαρο στὴν τυχόν ἐξάπλωσή της στὴν Δύση· αὐτὸ ἀναγνωρίζεται κι ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους δυτικοὺς παράγοντες, μεταξὺ τῶν ὁποίων κορυφαῖα ἑβραϊκὰ κεφάλαια, οἱ ὁποῖοι κι ἀντιτίθενται ἐντόνως στὴν ἰσραηλινὴ στρατιωτικὴ εἰσβολὴ στὴν Γάζα, ἐπειδὴ φοβοῦνται, ὅτι αὐτοὶ θὰ εἶναι τὰ πρῶτα θύματα, ἐνῶ διαπιστώνεται ὅτι ἡ διάχυσή της πρὸς τὸν ὑπόλοιπο κόσμο εἶναι περιορισμένη, ἂν ὄχι μηδαμινή. Οἱ ἄρδην ἀλλαγὲς τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας εἶναι αἰσθητὲς πλέον κι ὅλοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὶς συνεκτιμήσουν, ἐὰν δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ εὑρεθοῦν πρὸ ἐκπλήξεων· πρόκειται γιὰ ἐντελῶς νέο παράγοντα…