Οἱ ἐξελίξεις στὰ πολιτικά μας πράγματα ἔχουν δημιουργήσει καταστάσεις, ὅπου ἡ μοναδικὴ ἐλπίδα γιὰ τὴν χώρα εἶναι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κι ἡ κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας, καὶ περιγράφουν τὶς ἄρδην ἀλλαγές τους, ὅσο ποτὲ στὴν μεταπολεμικὴ ἱστορία μας· δὲν εἶναι μόνο ἡ διάλυση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κι ἡ ἐξαφάνιση τοῦ Χολλυγουντιανοῦ, ἀλλὰ κι ἡ ἀποκάλυψη ἐκ τῶν ἔσω, ὅτι τοὺς συντηροῦσαν βρώμικα κυκλώματα, τὰ ὁποῖα ἐκλήθη νὰ κατονομάσει ὁ Ναπολεοντίσκος, ἀλλὰ «ἡ σιωπή του εἰς ἀπάντησίν τους»· μαζὶ μὲ αὐτοὺς ὅμως κατακρημνίζονται κι ὅσοι προερχόμενοι ἀπ’ τὴν Νέα Δημοκρατία τοὺς εἶχαν στηρίξει, μὲ τὸν ἀνεκδιήγητο τέως ρυθμιστὴ τοῦ πολιτεύματος. Οἱ ὁμολογίες τῶν κραταιῶν ἐπὶ τραμποκομμουνισμοῦ στελεχῶν σημαίνουν πολλά, ἐπειδὴ γίνονται, χωρὶς ἐμφανεῖς πιέσεις, ἀλλὰ μὲ πολλὲς ὑπονοούμενες, μὲ ἐνδιάμεσο τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο· κρίσιμες εἶναι οἱ διασυνδέσεις τῶν καταγγελιῶν μὲ τὶς τηλεοράσεις καὶ τοὺς ἐκλεκτούς τους στὶς ὀθόνες…