Εὐρώπη κι ἀνθρωπισμός της

Ὁ ἀνθρωπισμός, ὡς φιλοσοφικὴ θεωρία καὶ διεθνὴς πρακτική, ἔχει τὶς ρίζες του στὴν Εὐρώπη καὶ μετὰ τὴν καθιέρωση τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας της· ἀνεξαρτήτως τῆς κριτικῆς στὴν ἐφαρμογή του, διέπει τὶς διεθνεῖς σχέσεις μεταπολεμικά, ὡς ἀπαραίτητος ὅρος σεβασμοῦ τῶν ἀνθρωπιστικῶν δικαιωμάτων. Στὴν Παλαιστίνη παρακολουθοῦμε τὰ γεγονότα, τῆς εἰσβολῆς τῆς Χαμᾶς στὸ Νότιο Ἰσραὴλ καὶ τὸν θάνατο ἑκατοντάδων, καταδικαστέας ἀσυζητητί, καὶ τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων αὐτοῦ στὴν Γάζα, μὲ χιλιάδες νεκροὺς καὶ μάλιστα παιδιά. Ἀπέναντι στὰ τραγικὰ γεγονότα ἡ Εὐρώπη παραμένει ἀμήχανη, καταδικάζουν οἱ κυβερνήσεις της τὴν Χαμὰς καὶ καλῶς, ἀλλὰ περιορίζονται σὲ πλατωνικὲς συμβουλές, γιὰ τὴν γενοκτονία στὴν Γάζα· ἀποδεικνύουν τὴν μονομέρεια τῆς πολιτικῆς τους, ἀγνοώντας ὑποκριτικὰ τὶς βάρβαρες θηριωδίες. Πρῶτος ἀντισημίτης εἶναι ὁ Ἰσραηλινὸς πρωθυπουργός, ἐπειδὴ ἐφαρμόζει στὸ πολλαπλάσιο τὴν ναζιστικὴ τακτικὴ τῆς συλλογικῆς εὐθύνης· ἄλλο εἶναι ἡ ἐθνικὴ κληρονομία τοῦ Ὁλοκαυτώματος κι ἄλλο ἡ ἐφαρμογή του…