Πρὸς διάλυση κομματιδίων

Ἡ ἀποχώρηση καὶ τοῦ δευτέρου βουλευτοῦ τῆς «Πλεύσεως Ἐλευθερίας», ἀπ’ τοὺς ὀκτὼ συνολικά, ἀποτελεῖ ἔνδειξη διαλύσεως τῶν κομματιδίων, τὰ ὁποῖα ἐμφανίσθηκαν, μὲ τὴν φειανῆ ἰδέα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ τὴν διάσωση τοῦ κόμματός του, ἀλλὰ οὔτε αὐτὸ μᾶλλον ἐξαιρεῖται τῆς ἐπιδημίας. Ἡ φιλόδοξος ἀρχηγός του καὶ γνωστὴ γιὰ τὴν καταπάτηση τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, ὡς προέδρου τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν περίοδο τοῦ τραμποκομμουνισμοῦ, πνέει τὰ μένεα, καθὼς ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ὑποβιβάσεώς της σὲ κοινοβουλευτικὴ ὁμάδα ἀπὸ κόμμα, κατὰ τὸν Κανονισμὸ τῆς Βουλῆς. Ἄλλωστε, δὲν προσφέρει καὶ τίποτε οὐσιαστικὸ στὴν πολιτικὴ προβληματικὴ τῆς ἐποχῆς μας, πέραν τῶν γνωστῶν καὶ τετριμμένων τῆς ἀριστερῆς παραφιλολογίας, καθὼς δείχνει, ὅτι οὔτε τὴν ἀποκρουστικὴ γνήσια φιλολογία της γνωρίζει καὶ στὸ ἐλάχιστον.