Ἄρδην παγκόσμιες ἀλλαγὲς καὶ ὑπνηλία κομμάτων

Ἡ ἀνθρωπότης βιώνει τῆς ἄρδην ἀλλαγὲς τῆς παγκοσμίου δυναμικῆς κι ἡ ἀντιπολίτευση στὴν χώρα διακρίνεται γιὰ τὴν ὑπνηλία της καὶ τὶς ἰδεοληψίες τῆς πάλαι ποτὲ ἀριστερᾶς· ἡ γενοκτονία τῆς Γάζας ἔχει ξεσηκώσει τὴν δυτικὴ κοινὴ γνώμη καὶ προκαλέσει μαζικὲς διαδηλώσεις στὶς μεγάλες πόλεις καὶ στὴν Ἀθήνα, ἀλλὰ τὰ δικά μας συνθήματα περιορίζονται στὰ παλιά, «Ἀμερικανοὶ φονάδες τῶν λαῶν», μὲ τὸν Περισσὸ στὴν κορυφή τους, ἀλλὰ καὶ στὴν ὑποταγὴ στὴν νομενκλατούρα του. Οἱ ἀλλαγὲς ὅμως κεντρίζουν τὴν προβληματικὴ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, μὲ τὴν ἀπαίτησή του, γιὰ ἄμεση διακοπὴ τῶν ἰσραηλινῶν βομβαρδισμῶν καὶ τὸ σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῶν Παλαιστινίων κι ὄχι μόνο τῶν Ἑβραίων· οἱ ἑλληνικὲς θέσεις ἔχουν γίνει σαφεῖς καὶ στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀπηχήσεώς του, ἐνῶ ἡ ἐπίσκεψή του στὸ Πεκῖνο συνέβαλε στὸν διάλογο γιὰ τὸ θέμα μὲ τοὺς Κινέζους. Εἶναι ὁ πρῶτος Εὐρωπαῖος ἡγέτης ποὺ ἐπιχειρεῖ τὸ ἄνοιγμα πρὸς τὴν Κίνα κι αὐτὸ συνοδεύθηκε μὲ τὴν εὐνοϊκὴ ἀπήχησή της στοὺς ἔγκυρους εὐρωπαϊκοὺς παρατηρητὲς καὶ στοὺς οἰκονομικούς τους παράγοντες· ἡ Ἑλλὰς διακηρύσσει πρὸς τὴν Ἀσία καὶ τοὺς ΒΡΙΚΣ, ὅτι ἡ Εὐρώπη ἐπιθυμεῖ τὸν δημιουργικὸ διάλογο μαζί τους στὴν ρευστὴ ἐποχή μας, ἔστω κι ἂν φαίνεται μόνη, ἀλλὰ διαθέτει τὴν ὑποστήριξη τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν.

Ἡ σημασία τῆς ἐπισκέψεως εἶναι πολλαπλῆς βαρύτητος στὶς οἰκονομικὲς σχέσεις καὶ στὴν προσαρμογή μας στὴν ψηφιακὴ ἐποχή· οἱ κινεζικὲς ἐπενδύσεις αὐξάνονται ἁλματωδῶς, καθὼς συνέπεσε κι ἡ ἀναγνώριση τῆς ἐπενδυτικῆς μας βαθμίδος ἀπ’ τοὺς δύο μεγαλύτερους οἴκους ἀξιολογήσεως τῆς Κίνας. Μετροῦν πολὺ τὰ βήματα αὐτά, καθὼς εἴμαστε ἡ πρώτη εὐρωπαϊκὴ χώρα ποὺ τὰ τολμάει. Ἡ γεωγραφική μας θέση φυσικὰ εἶναι κύριος παράγων, ὡς πύλης πρὸς τὴν Εὐρώπη καὶ σταθεροποιητικοῦ παράγοντος στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο· δεύτερος εἶναι οἱ πολλὲς μεταρρυθμίσεις στὴν χώρα, μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν ὑπηρεσιῶν της, οἱ ὁποῖες καὶ συνεχίζονται μὲ ταχεῖς ρυθμοὺς καὶ τὴν καθιστοῦν μία ἀπ’ τὶς πρῶτες παγκοσμίως· τρίτος, εἶναι ἡ συνεργασία στὴν ψηφιακὴ ἔρευνα, μὲ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν μεγάλων κινεζικῶν ἑταιρειῶν τοῦ κλάδου, γιὰ συνεργασία μὲ τὰ ἑλληνικὰ πανεπιστημιακὰ κι ἄλλα κέντρα γιὰ ἀνάπτυξη λογισμικοῦ. Οἱ Κινέζοι ἀναγνωρίζουν τὴν δημιουργικὴ ἱκανότητα τῆς ἑλληνικῆς καὶ ἀπὸ καιροῦ ἔχουν καθιερώσει στὰ Πανεπιστήμια τους τὴν διδασκαλία της, ὑποχρεωτικὴ μάλιστα γιὰ ὅσους νέους τους ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία· ἐπιθυμοῦν ὅμως καὶ τὴν στενὴ συνεργασία μὲ ἑλληνικὰ κέντρα, ἐπειδὴ γνωρίζουν, ὅτι ἡ ἱκανότης συνθέσεως τῶν νέων μας εἶναι πολλαπλάσια στὴν χώρα μας καὶ στὴν καθημερινὴ ζωή τους στὰ ἑλληνικά, ἀπὸ ἐκείνη, ὅταν ζοῦν στὸ ἐξωτερικὸ…

Ἡ ἀντιπολίτευση δὲν ἔχει καταγράψει τίποτε ἀπ’ τὶς ἀλλαγὲς αὐτές· οἱ λόγοι εἶναι πολλοί, μὲ πρῶτον τὴν ἀμερικανολαγνεία ὅλων τους, ὅπως μὲ τὴν προβολὴ τοῦ συζύγου καὶ τῆς σκυλίτσας τοῦ Χολλυγουντιανοῦ, ὡς κινητηρίων μοχλῶν ἀνανεώσεως τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κι ἐπιλύσεως ὅλων τῶν προβλημάτων μας, οἱ κεκλασμένες κνήσεις ἀρκοῦν, λένε. Στὸ ὑπόβαθρο βρίσκονται οἱ δουλεῖες τῶν κομμάτων στὶς συντεχνιακὲς δομὲς τῆς χώρας· οἱ συνδικαλιστὲς εἶναι ἡ πλειοψηφία τῶν στελεχῶν τους κι ἑπομένως δίδουν τὸν τόνο τῶν πολιτικῶν τους κινήσεων. Εἶναι ἀντίθετοι στὴν ψηφιοποίηση, ἐπειδὴ χάνουν τὰ προνόμια τους τῆς σοσιαλιστικῆς καὶ τραμποκομμουνιστικῆς περιόδου· αὐτοὶ χάρασσαν τὴν πολιτική τους, ὡς νομενκλατούρα τοῦ συντεχνιακοῦ καθεστῶτος, ὅπως τὸ ζήσαμε· δὲν ἔπρεπε νὰ ἀλλάξει τίποτε στὴν ἀπόλυτη κυριαρχία τους στὸν κρατικὸ μηχανισμό, ὅπως καταπίεζαν τὸν κόσμο στὴν οὐρὰ κι ἀπολάμβαναν τὶς ἐξυπηρετήσεις τους καὶ τὴν πολυτελῆ ζωή τους. Τὸ ὲὰν ἡ χώρα εἶχε ὁδηγηθεῖ στὴν χρεωκοπία ἔφταιγαν ἄλλοι, τὸ σύστημα, οἱ Ἀμερικανοί, ἡ κακὴ δεξιά, ἀλλὰ τὰ παιδιά τους σπούδαζαν στὰ ἀμερικανικὰ Πανεπιστήμια κι ἀπολάμβαναν τὰ ὀφέλη τους, ἀρκεῖ τὸ κράτος νὰ παρέμεινε στὰ χέρια τῶν συντεχνιῶν. Αὐτὲς ὑπονόμευσαν καὶ τὴν κυβέρνηση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, μὲ τὸν τότε πρῶτο ὑπουργὸ προετοιμάζειν τὴν ἄνοδο στὴν ἐξουσία τοῦ ὅποιου ἐκλεκτοῦ τῆς Οὐάσιγκτον, μὲ ἀνταμοιβὴ γι’ αὐτὸν τὴν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας, ὥς συνέβη!