Ὁ ἀπόηχος τῆς ἀποδόσεως πολιτικῶν τιμῶν σὲ παλαιὰ πρόσωπα δὲν ἦταν καὶ τόσο εὐνοϊκὸς γιὰ αὐτὰ τὰ ἴδια· ὁπωσδήποτε, μετράει περισσότερο ἐκείνη τοῦ Κώστα Σημίτη, μὲ τὴν παρουσία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀλλὰ αὐτὴ μᾶλλον ἐπέτυχε ὀφέλη ἐκ τῆς παρουσίας του, ἐπειδὴ ἐμφανίζεται ὡς ὁ γνήσιος ἐκφραστὴς τῆς κεντρώας παρατάξεως καὶ ὡς ἐφαρμογὴ τῶν μεταρρυθμίσεων στὴν πράξη, ἐνῶ ἔχει δεχθεῖ τὴν προσχώρηση ἢ εὐθεῖα συμπαράσταση τῶν καθαρῶν στελεχῶν τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ. Ἀλλὰ ὁ κυβερνητικὸς ἐκπρόσωπος συμπλήρωσε χθές, ὅτι ἡ ἱστορία ὅλων εἶναι γνωστὴ καὶ ζήτησε ἀπ’ τὸν Χολλυγουντιανὸ νὰ τὴν μελετήσει· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ κυβέρνηση ἐφαρμόζει τὶς πραγματικὲς μεταρρυθμίσεις καὶ χωρὶς μάλιστα τὸ ἀνεξέλεγκτο τῶν ὑπουργῶν της. Στὴν ἄλλη ἐκδήλωση γιὰ τὴν Μαριέττα Γιαννάκου μέτρησε ἡ παρουσία κορυφαίων ἀκραίων στελεχῶν τῆς πασοκικῆς περιόδου στὶς ὁμάδες συζητήσεως τῆς προσφορᾶς της. Τὰ ξέχασαν, ὅσα αὐταρχικὰ ἔπρατταν ἐπὶ ἐξουσίας τους;